مطالبه لغو اعزام حجاج به دلیل شرایط جنگی و خطرات امنیتی
پیشگاه ملت شریف ایران، مراجع معظم تقلید و مسئولان عالیرتبه امنیت ملی، در پی اعلام برنامهریزی جدید سازمان حج برای اعزام بیش از ۳۰ هزار زائر به صورت «زمینی از مرز عرعر عراق» به دلیل انسداد حریم هوایی در پی تجاوزات آمریکا و رژیم غاصب، وظیفه ایمانی و ملی حکم میکند که نسبت به این تصمیمِ فوقالعاده پرخطر هشدار داده شود. تحلیل واقعبینانه نشان میدهد که این تغییرِ روش، نه راهکار، بلکه بسترساز یک فاجعه است: 1. مخاطرات مسیر تغییر مسیر اعزام از هوایی به زمینی در شرایطی که منطقه در وضعیت جنگی است، زائران را به "اهدافی متحرک" در جادههای ترانزیتی تبدیل میکند. عبور کاروانهای پرجمعیّت از مرز «عرعر» و پیمودن صدها کیلومتر در خاک عراق و عربستان، آن هم در زمانی که سایه تروریسم و نفوذ اطلاعاتی دشمن بر این مناطق سنگینی میکند، سپردن جانِ مومنین به دست تقدیر و احتمالاتِ شوم است. 2. سناریوی "عملیات پرچم دروغین" در مسیرهای جادهای همانگونه که رژیم آمریکایی-صهیونیستی به دنبال تفرقه در جهان اسلام است، کاروانهای زمینی حجاج بهترین فرصت برای اجرای "عملیاتهای پرچم دروغین" هستند. دشمن میتواند با انجام حملات جادهای چه در طول مسیر و یا حتی در کشور میزبان و انتساب آن به گروههای مختلف، فتنه بزرگی میان ایران، عراق و عربستان و یا دیگر کشورها برپا کند و جان ۳۰ هزار ایرانی را وجهالمصالحه فشار سیاسی برای آتشبس تحمیلی قرار دهد. 3. تکرار فاجعه منا و خطر "خرابکاری ساختاری" تجربه تلخ فاجعه منا نشان داد که امنیت زائر ایرانی حتی در شرایط عادی آسیبپذیر است. دشمن زخمخورده در بنبست نظامی، ممکن است با تکرار حوادثِ ساختگی در مکه یا مدینه، ملت ایران را دوباره داغدار کرده و با ایجاد بحرانهای انسانی وسیع، در تمرکزِ دفاعی و پدافندی کشور اختلال ایجاد کند. 4. پوچیِ تعهدات در گروِ "حکامِ مسلوبالاختیار" «تکیه بر قراردادهای رسمی و دلخوشکردن به وعدههای رفاهی نظیر "هتلهای باکیفیت" یا "افزایش زمان اقامت"، در شرایط جنگیِ کنونی نوعی سادهانگاریِ خطرناک است. وقتی اتاقهای فکر استکبار و سران آمریکا با وقاحتی بیسابقه از حکام منطقه به عنوان "گاو شیرده" یاد کرده و با ادبیاتی تحقیرآمیز، کمترین استقلال، عزت و ارادهای برای آنان قائل نیستند، روشن است که این حکام در برابر فرامینِ نظامی و توطئههای امنیتیِ "سیا" و "موساد"، توان و اختیارِ صیانت از جان زائران ایرانی را نخواهند داشت. پیمان بستن با بازیگرانی که خود در بندِ تحقیر و وابستگیِ مطلق به دشمنِ قسمخوردهی ما هستند، فاقد هرگونه "اعتبار امنیتی" است؛ چرا که ارادهی متجاوزان همواره بر توافقات صوریِ این حکام چیره خواهد بود.» 5. تبیین استطاعت شرعی و "تخلیه راه" در فقه پویا، "استطاعت حج" منوط به امنیتِ جانی و "تخلیه راه" (امنیت کامل مسیر) است. صراحتاً اعلام میداریم: با توجه به اعتراف مسئولان به انسداد مسیر هوایی و شرایط جنگی، مسیر زمینی هرگز "تخلیه" و "امن" محسوب نمیشود؛ لذا از نظر شرعی کسی در این شرایط «مستطیع» نیست و حفظ دماء مؤمنین بر انجام مناسک تقدم مطلق دارد. نتیجهگیری و مطالبه: حضور حتی یک ایرانی در جغرافیایی که پایگاههای متجاوز آمریکایی در آن فعال هستند، مخاطرات امنیتی به همراه دارد؛ چه برسد به ۳۰ هزار نفر. ما از مسئولان مطالبه میکنیم با اولویت دادن به عزت ملی و حفظ جان نفوس، اعزامهای حجاج را فوراً لغو و به زمان برقراری امنیت پایدار موکول کنند. نباید اجازه داد معنویت حج، خدایی ناکرده به قربانگاه نقشههای شومِ متجاوزان مبدل شود. حفظ جان مومنان، والاترین طواف در پیشگاه باریتعالی است.
شورای عالی امنیت ملی، سازمان حج و زیارت کشور