25 اردیبهشت 1405تبیین زبان عرفانی سکوت
#سکوت در سنت عرفانی، صرفاً امتناع از گفتار یا فقدان صوت نیست، بلکه نحوهای از حضور، ادراک و معنامندی است که در آن سوژه انسانی از پراکندگیهای حسی و زبانی فاصله میگیرد و به ساحتهای ژرفتر تجربه وجودی راه مییابد. این مقاله کوتاه میکوشد نشان دهد که «سکوت» در عرفان، واجد کارکردی معرفتشناختی، تربیت…نمایش بیشتر
@user17788662841925 اردیبهشت 1405در پاسخ به @user1709099987576459283و@Toorangاصولا ذات رسانه در شرایط فعلی منطقی شتابزده، موجز پسند، گذرا و پرطمطراق دارد که نقطه مقابل تعمق، تأنی، سکوت و ژرفنگری است اما در عین حال یکی از ابزارهای بسیار مفید برای انتقال افکار و عقاید و ارزشهاست.انطباق فرم و محتوا با زیستبوم جدید رسانههای نوین دغدغهی اصلی اصحاب فرهنگ و رسانه است.