ایران از معاهده NPT هستهای خارج شود
به نام خداوند جان و خرد مسئولان محترم و تصمیمگیران عالیرتبه جمهوری اسلامی ایران، ما امضاکنندگان این پویش، به عنوان جمعی از دلسوزان و شهروندان ایرانزمین، با درک شرایط حساس منطقهای و بینالمللی و با هدف حفظ منافع ملی، امنیت و رفاه اقتصادی کشور، تقاضای عاجل خود را برای «خروج از معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT)» اعلام میداریم. بیش از نیمقرن از عضویت ایران در این معاهده میگذرد. بر اساس شواهد و تجربیات تلخ دهههای اخیر، معتقدیم این پیمان نه تنها در تامین حقوق هستهای مشروع ایران ناکام بوده، بلکه عملاً به ابزاری برای فشار، وضع تحریمهای ظالمانه و ایجاد محدودیتهای استراتژیک علیه کشورمان تبدیل شده است. دلایل و ضرورتهای این مطالبه: ۱. تحمیل هزینههای سنگین اقتصادی: عضویت در این معاهده، به جای بهرهمندی از حقوق قانونی، دستاویزی برای ایجاد ناامنی اقتصادی و تحریمهای گسترده شده است که منجر به کاهش سطح رفاه عمومی و فشار بر معیشت مردم گردیده است. ۲. عدم برخورداری از توازن در تعهدات: در حالی که ایران به تمامی نظارتهای سختگیرانه تن داده است، این معاهده هیچ تضمین امنیتی معتبری در برابر تهدیدات خارجی ایجاد نکرده و عملاً امنیت ملی ما را در برابر کنشگران غیرپایبند و قدرتهای مداخلهگر آسیبپذیر ساخته است. ۳. تغییر راهبرد بازدارندگی: در دنیای پرتلاطم امروز، وابستگی به ساختارهای نظارتی بینالمللی که تحت نفوذ کشورهای متخاصم هستند، کارآمدی خود را برای حفظ منافع و امنیت ملی از دست داده است. خروج از این معاهده، پیامی صریح مبنی بر تغییر ریلگذاری به سمت «اقتدار ملی واقعی» و تامین امنیت از طریق توان داخلی است. ۴. عبور از سیاستهای شکستخورده: تداوم پایبندی به توافقاتی که تا کنون جز هزینه، انزوا و محدودیت برای ایران دستاوردی نداشته، با منطقِ «حفظ منافع ملی» در تضاد است. لذا از مسئولان نظام تقاضا داریم با تکیه بر حق حاکمیت ملی و با استفاده از ظرفیتهای قانونیِ پیشبینی شده در معاهدات بینالمللی، فرآیند خروج از NPT را با هدف بازپسگیری کامل حقوق هستهای و تثبیت اقتدار ملی در دستور کار فوری قرار دهند. ما به دنبال توسعه، امنیت پایدار و عزت ملی هستیم؛ هدفی که در سایه سیاستهای گذشته محقق نشده و نیازمند بازنگری بنیادین است.
رییسجمهور، رییس مجلس، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مجمع تشخیص مصلحت