مطالبه ای برای ایران؛ سکوتتان را بشکنید!
به نام خداوند متعال ما، جمعی از شهروندان و امضاکنندگان این مطالبه عمومی از ملت بزرگ ایران، با اشاره به جنگ تحمیلی و تجاوز آشکار ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران—که با هدف ضربهزدن به موجودیت، تمامیت ارضی و امنیت ملی کشور صورت گرفته و منجر به شهادت هزاران تن از هموطنانمان، از کودکان و زنان و شهروندان عادی تا نخبگان علمی، دیپلماتها، فرماندهان نظامی و تا ترور رهبر معظم انقلاب اسلامی به همراه اعضای خانواده ایشان شده است—مراتب انزجار و محکومیت قاطع خود را نسبت به این اقدامات اعلام میداریم. این رخدادها، صرفاً یک درگیری یا تنش محدود نبوده، بلکه مصداق یک جنگ تمامعیار و وجودی علیه ملت ایران و هویت و حاکمیت ملی آن است. در چنین شرایطی، سکوت معنادار بخشی از چهرههای هنری، ورزشی و رسانهای کشور، به یک مسئله جدی و غیرقابل اغماض در افکار عمومی تبدیل شده است. افرادی که در سالهای اخیر، در بستر شورشها، فتنهها و پروژههای بیثباتساز—که طراحی، پشتیبانی و جهتدهی آنها از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی بارها مورد تصریح و اعتراف قرار گرفته—مواضعی صریح، تند و همسو با همان جریانها اتخاذ کردهاند، اما در برابر تجاوز نظامی مستقیم، کشتار گسترده شهروندان ایرانی و حمله به موجودیت کشور، از اعلام موضع شفاف و حداقلی در محکومیت دشمن خارجی خودداری نمودهاند. این دوگانگی آشکار، از منظر افکار عمومی، نهتنها قابل توجیه نیست، بلکه بهعنوان نشانهای از همسویی عملی با دشمن در شرایط جنگی تلقی شده و از سوی بخش قابل توجهی از جامعه، در چارچوب مفاهیمی چون خیانت علیه ملت و امنیت ملی و حتی خیانت در شرایط جنگی مورد ارزیابی قرار میگیرد. بر این اساس، ما امضاکنندگان این بیانیه، ضمن تأکید بر ضرورت التزام به قانون و پرهیز از هرگونه برخورد سلیقهای، خواستار اتخاذ تدابیر صریح، بازدارنده و الزامآور از سوی نهادهای مسئول هستیم. بهطور مشخص: ۱. کلیه دستگاههای اجرایی، نهادهای حاکمیتی، عمومی و مجموعههای بهرهمند از بودجه عمومی، از هرگونه انعقاد قرارداد، همکاری، اعطای تریبون یا استفاده تبلیغاتی از اشخاصی که در بزنگاه جنگ و تهدید علیه تمامیت ارضی کشور، از انجام حداقل مسئولیت اجتماعی خود—از جمله اعلام موضع صریح در محکومیت دشمن متجاوز—امتناع کردهاند، منع گردند. ۲. هرگونه تخلف از این ممنوعیت، مشمول ضمانت اجراهای سختگیرانه قانونی، از جمله انفصال از خدمت مسئولان ذیربط و الزام به جبران کلیه خسارات و تعهدات مالی ناشی از لغو قراردادها باشد. ۳. سازوکار قانونی، شفاف و قابل نظارت برای ارزیابی «تعهد به منافع ملی» و «مسئولیت اجتماعی» چهرههای اثرگذار در افکار عمومی، بهصورت رسمی تدوین و اجرایی گردد. بدیهی است بهرهمندی از امکانات، منابع و تریبونهای متعلق به ملت ایران، مستلزم حداقلی از پایبندی عملی به امنیت ملی، تمامیت ارضی و همراهی با مردم در شرایط خطیر جنگی است و نمیتوان این امکانات را در اختیار افرادی قرار داد که در بزنگاههای حیاتی، در کنار ملت خود نمیایستند. این مطالبه، در راستای صیانت از انسجام ملی، پاسداشت خون شهدا و جلوگیری از نهادینهشدن استانداردهای دوگانه در فضای عمومی کشور مطرح میگردد. «میان دشمن و وطن، تردید معنا ندارد»
