15 تیر 1404

“بخوان… بخوان سرود ای ایران را…”

دوازده شب گذشت؛ دوازده شبِ پر شراره، شب‌هایی که آسمانِ وطن، با فریاد موشک‌ها و نعره‌ی ضدهوایی می‌لرزید. دشمن آمده بود تا امید را خاموش کند، تا ستون‌های ایمان را بلرزاند، اما در دل تاریکی‌ها، یک دلتنگی بزرگ‌تر از صدای آژیرها بود: نبودن او… نبودن آن قامتِ آشنا در حسینیه‌ی خاموش اما زنده به نورِ عشق حس…نمایش بیشتر
متن بسیار زیبا و عالی
06:27 - 16 تیر 1404

2 واکنش
401 بازدید