درخواست رسیدگی به مشکلات اهالی رامهرمز
در روستا زندگی میکردم و تا دبستان آنجا بودم روستای ما هیچ امکاناتی نداشت و خیلی دوست داشتم به شهر و در مدرسه راهنمایی که در شهر هست و حتما امکانات خوبی دارد درس بخوانم فاصله روستا تا شهر ۱۲کیلومتر بود. ایام سپری شد و در مدرسه راهنمایی شهرستان رامهرمز ثبتنام کردم و سال تحصیلی شروع شد. در یک روز زمستانی سرد که بیشتر مواقع پیاده و یا با دوچرخه از روستا تا شهر میآمدیم در کلاس درس که از نفس بچهها کمی گرم بود سر درس کتاب اجتماعی سرم تو کتاب بود که به یک مطلب جدیدی رسیدم و چند بار خواندم و باورم نمیشد. نوشته شده بود: شهر دور افتادهای مانند رامهرمز و حالا هم بعد از گذشت چندین سال هنوز شهرمان دورافتادهترین است و هر مسئول و نمایندهای که میآید جز ناامیدی چیزی عاید رامهرمز نمیشود. هیچ شرکتی در آن فعالیت نمیکند. مسکن مهر متروکه، دقیقا در اتصال راههای ترانزیتی کشور قرار دارد و به جادههای مرگ رامهرمز معروف است. طرح بزرگ زیتون دیمه در حومه شهر به بیشه زار تبدیل شده است. بیمارستان آن بدون امکانات و پزشک. مدارس آن بعضا کانکس و قدیمی که چندین مدرسه روی سر دانشآموزان خراب شد. همیشه بدترین تصمیمات و انتخابات در این شهر گرفته میشود. در کنار خیابان با سلاح، خودرو را از زیر پای راننده میدزدند و هیچ امنیتی ندارد. از کجا به کجا شکایت کنم؟