بیاغراق، نعمت بینظیری که ملت ایران در همه تاریخ خود داشته نعمت برخوردای از رهبربیبدیل و عالم فرزانه همچون حضرت امام خامنهای است که اگر استفاده شایستهای از آن نشود، حسرت از دست دادن آن بسیار گران و تا قرنها جبرانناپذیر خواهد بود. متاسفانه در برهههای به ظاهر آرام جامعه، همه گروههای اجتماعی و سیاسی، بیاعتنا به وجود چنین سرمایهای، هر کسی راه خود میرود. تنها در بحرانهای بزرگ اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی است که همه نگاهها بسوی ایشان است که چه خواهند فرمود... در این میان باید استثنا کنیم نهادهای امنیتی نظامی همچون سپاه و ارتش را که در سایه پیروی و الهامگیری حداکثری از رهنمودهای معظمله، جهان شاهد پیشرفتهای جهشی و باورنکردنی آن است. بارها تجربه کردهایم که ریشه و علاج بحران پیشآمده را معظمله در سنوات ماضیه به روشنی تبیین فرمودهاند اما هرگز فرد یا گروههایی ضرورت پیگیری آن را احساس نکردهاند. که تنها یک نمونه آن، ضرورت تشکیل کرسیهای آزاداندیشی در دانشگاههاست که قریب بیست سال قبل فرموده بودند اما حالا فهمیده میشود. بگذریم از اینکه از فهمیده شدن تا اجرا هم فاصله زیاد است. پیشنهاد میشود در مجلس و دولت کمیسونها یا نهادهایی برای پیگیری تا اجرای کامل رهنمودهای رهبری در مسائل مبتلابه جامعه تشکیل شده و به مانند دیوان محاسبات کشوری، همه ساله از میزان اجرایی شدن آن بیلان داده شود.