من کلا از دادن تکلیف به دانش آموزان بجز تکلیفی که نیم ساعت بیشتر وقتشون را نگیره مخالفم. این را از روع تجربه چهل ساله میگم. در ضمن دو تا فرزندم را بزرگ کردم و هر دو ماشالله به جایی رسیدند. در دوران تحصیل هیچ وقت ازشون نپرسیدم مشق دارند یا مشقشون را انجام دادند. بجاش من خودم کتاب برمیداشتم و میگفتم که من باید یک سری مشق انجام بدم. اونها هم در کنارم مینشستند و انجام میدادند. هیچ وقت مشق اونها را انجام ندادم. برام هم مهم نبود صفر میگیرند یا بیست. بجاش باهاشون راجب اینکه تحصیل چقدر مهمه حتی اگر آدمی بخواد کارگ ی کنه، باید ذهنش را باز کنه که این کار با تحصیل و خواندن کتاب های مختلف بدست میاد. البته که وقتی کمک میخواستند وقتی چیزی را نمیفهمیدند کمکشون میکردم. این اجازه را هم بهشون دادم چند بار در دانشگاه ترک تحصیل کنند تا رشته مورد علاقه خودشون را پیدا کنند. دخترم احتیاجی نداشت. ولی پیرم یکبار یکسال یک رشته را خواند ولی به من گفت اشتباه انتخاب کرده، و در نتیجه سال بعد یک رشته جدید را انتخاب کرد. ما پدر و مادرها بایستی فرزندان را هدایت کنیم ولی اینکه کارها و مشق های اونها را انجام بدیم بدترین ضربه ای است که به آنها وارد میکنیم. در 1من بگم که من هیچ وقت سر بچه هام داد نزدم. مادرشون هم یاد گرفت، چه برسه به لعن و نفرین و کتک. به امید روزی که نسل جدید بتواند تمامی مشکلات مملکت را حل کند. یا علی
15:16 - 10 فروردین 1404
321 بازدید