19 اردیبهشت 1405

لزوم ایجاد قانون برای درآمدزایی از کابل‌های اینترنت تنگه هرمز

کابل های ارتباطی زیر دریایی در تنگه هرمز و خلیج فارس
پیشنهادها

درخواست قانون‌گذاری برای درآمدزایی از کابل‌های اینترنت تنگه هرمز

اخذ عوارض ثابت به صورت ماهیانه یا سالیانه از این طریق با توجه به اعمال حاکمیت ایران بر تنگۀ هرمز و کابل‌های تارنوری عبوری از آن. بر این اساس پیشنهاد می‌شود ایران مدل مختص خود را برای به دست آوردن اهداف اقتصادی و در عین حال اهداف استراتژی مبتنی بر گام‌های اجرایی ذیل طراحی نماید. لازم به ذکر است که عواید حاصل از این راه به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و به طور مشخص به صندوق توسعۀ فیبر نوری برسد و صرف ایجاد و بهبود زیرساخت‌های فناوری اطلاعات کشور شود. با توجه به عرض حدوداً 21 مایل دریاییِ باریک‌ترین بخش تنگه، و حق ذاتی دولت‌های ساحلی (ایران و عمان) در تعیین حریم 12 مایلی برای دریای سرزمینی (موضوع ماده 3 کنوانسیون حقوق دریاها)، این دو حریم با یکدیگر همپوشانی کامل دارند. در نتیجه، در این گلوگاه حیاتی هیچ‌گونه منطقۀ انحصاری اقتصادی (EEZ) یا دریای آزادی وجود ندارد و بستر، زیربستر، ستون آب و فضای هواییِ این منطقه مطلقاً تحت حاکمیت سرزمینی جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی عمان قرار دارد. اگرچه نظام حقوقی حاکم بر تنگه‌های بین‌المللی، حق عبور ترانزیتی را به رسمیت می‌شناسد، اما تصریح ماده 34 کنوانسیون حقوق دریاها مؤید آن است که عبور در تنگه‌های بین‌المللی، به هیچ وجه وضعیت حقوقی آب‌های تنگه یا حاکمیت دولت ساحلی را مخدوش نمی‌سازد. این وضعیت قانون‌مند، به تقریب قابل قیاس با مفهوم «حق ارتفاق» در حقوق خصوصی است؛ جایی که اعطای حق عبور از یک ملک، نافیِ مالکیت اصیل و صلاحیت‌های تنظیمی و نظارتیِ مالکِ آن نخواهد بود و حق عبورکابل‌های تارنوری به معنای سلب صلاحیت تنظیمیِ ایران از بستر دریای سرزمینی خود نیست. بر پایۀ این استدلالاتِ درهم‌تنیدۀ فنی، اقتصادی و حقوقی، به این نتیجۀ راهبردی دست یافته می‌شود که جمهوری اسلامی ایران از ظرفیت حقوقی و حاکمیتیِ مستدلی برای معماری یک نظام حکمرانیِ جامع بر کابل‌های انتقال داده در بستر تنگۀ هرمز (علاوه بر جریان کشتیرانی و انرژی و سایر عبور و مرور‌ها) برخوردار است. این معماری نوین اقتضا می‌کند که تنگۀ هرمز علاوه بر شناسایی به عنوان گذرگاه انرژی، به عنوان یک گلوگاه سایبری و زیرساخت ارتباطی سرزمینی نیز بازتعریف شود.

مجلس و قوه قضائیه و دستگاه های امنیتی و دولت محترم

تصویر نمایه‌ی ‌Lync7‌
Lync7

@Lync7  •  27 فروردین 1405

ضرورت تبدیل صهیونیسم‌شناسی به اولویت علمی کشور

مطالبه

جای خالی صهیونیسم‌شناسی در دانشگاه‌ها

صهیونیسم چیست؟ در کشور ما آنطور که باید،‌ به بزرگترین دشمن خونی‌مان صهیونیسم نپرداخته‌ایم. به نظر می‌رسد آگاهی عمومی و سازمانی درباره موضوع صهیونیسم به اندازه‌ای که لازم است گسترده و دقیق نیست. بهتر است در مقابل دشمن بیدار بود و آن را لحظه به لحظه در لایه های مختلف رصد کرد. لازم است پژوهش های گسترده ای درمورد صهیونیسم و صهیونیست ها انجام دهیم. اقدامات ضروری: - راه اندازی پژوهشگاه هایی جهت شناخت بزرگترین دشمن‌مان. - به اساتید و پژوهشگرانی نیاز داریم که در مورد صهیونیسم و صهیونیستها پژوهش و تحقیقات انجام دهند و آنها را در اختیار اقشار مختلف جامعه علی‌الخصوص دانشجویان قرار دهند و در دانشگاه ها بطور کاملا موثر، جدی و هدفمند تدریس شوند. - پژوهش ها باید در قالب برنامه های مستند و سخنرانی در آمده و در تلویزیون به نمایش گذاشته شوند تا مردم بدانند از نظر معنوی چگونه با صهیونیسم مقابله کنند و سردمداران و پیاده نظام های آنها را بشناسند. تمام سردمداران، پیاده نظام ها و افراد کلیدی و اصلی آنها شناسایی و تحت نظر گرفته شوند، نه تنها نتانیاهو: - برای گروگان‌گیری یا حذفشان. - تا جلوی عملیات هایشان را بگیریم و علیه‌شان عملیات اجرا کنیم. - جاسوس هایشان را شناسایی کنیم تا قربانی آنها نشویم. - تا بفهمیم چه کسی را چطور و کجا بزنیم یا گروگان بگیریم. امیرالمومنین امام علی (ع): مرد جنگجو هميشه بيدار و هوشيار است، و هر كه از دشمن آسوده بخوابد دشمن نسبت به او نخواهد خفت.

مركز گسترش سينماي مستند و تجربی، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت آموزش و پروررش، موسسه های پژوهشی، مسئولین محترم دولتی، رئیس جمهور، وزرت اطلاعات، وزارت اطلاعات و حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، صدا و سیمای جمهورری اسلامی ایران، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری کشور، مجلس شورای اسلامی ایران

1000
پیگیری از مسئول مربوطه
10٬000
پیگیری از عالی ترین مسئول
10:15 - 22 اردیبهشت 1405

1 واکنش
123 بازدید