کسی که تیرماه سال ۱۴۰۴ بعد از جنایات جنگ ۱۲ روزه نسبت به هم وطنانش، در کنار جنایتکاران می ایسته و کاسه لیسی آنها رو میکنه، بعدش هم چشمهاش رو بر روی جنایات کودک کشان جنگ رمضان میبنده، در برابر عظمت مدافعان و گمنامانی که جان شیرین رو برای حفظ این آب و خاک دادن، اصلاً نباید پشیزی بهش اهمیت داد