5 فروردین 1405
پیشنهاداتی مهم برای پس از جنگ
مطالبه

پیشنهاداتی مهم برای پس از جنگ تحمیلی

جنگِ موسوم به جنگ رمضان به مرحله‌ای رسیده که زمزمه‌های آتش‌بس و مذاکره شنیده می‌شود. اما آتش‌بس شرایطی دارد که بزرگان گفته اند و نیاز به تکرار نیست. اما لزوم اعمالِ این پیشنهادات در دکترین سیاسی ایرانِ پس از جنگ، ضروری به نظر می‌رسد: 1️⃣ پایگاه‌های آمریکا نباید فعال و بازسازی شوند و حضور یا عبورِ هر نیرو و تجهیزات و تاسیساتِ نظامی به جز نیروهای نظامیِ کشورهای حوزه خلیج فارس، ممنوع شود. 2️⃣ درصورت تصویبِ هر گونه تحریم علیه ایران توسط هر کشوری در جهان، آن کشور مورد تحریم ایران در آبهای‌جنوبی (تنگه‌هرمز وخلیج فارس) قرار بگیرد. یعنی منع عبور، حضور و استفاده. 3️⃣ اشخاصی که (اعم از وزیر و وکیل و تاجر یا هر شخصی از هر کشوری) مواضع ضدایرانی بگیرند، اموال ایشان در آبهای جنوبیِ ایران مورد تحریم و توقیف قرار بگیرند. 4️⃣ هر کشوری در منطقه، اقدام به عقد قراردادی با آمریکا، رژیم، یا کشورهای متخاصم منعقد نماید، درصورتیکه آن قرارداد منافع ایران را به مخاطره بیندازد (مشابه زنگزور)، مورد تحریم ایران در آبهای جنوبی قرار بگیرد. اینها مطالبه‌ی مردم است که پس از این جنگی که خیلی‌ها را از کشور و ملت گرفت (از رهبر بی‌نظیر و فرماندهان و مسئولین گرفته تا کودکان و مدافعان وطن) ضروری است که ایران دستاوردی بدست آورد که پیش از این نداشته است و آن چیزی نیست جز آرمانِ خامنه‌ای شهید، که ایران از یک تحریم‌شونده به یک قدرتِ مقتدر و تحریم‌کننده تبدیل گردد.

مقام معظم رهبری، مجموعه دولت، مجلس شورای اسلامی، شورای عالی امنیت ملی

m
milad

@user1709100103511979776  •  5 فروردین 1405

مطالبه

آتش‌بس و مذاکره تا کی!

بر اساس گزارشی که اخیراً توسط کانال ۱۲ اسرائیل منتشر شده است، گفته می‌شود تیم ترامپ در حال پیشبرد یک «توافق چارچوبی» سریع با ایران است؛ توافقی که بنا بر این گزارش، با یک آتش‌بس یک‌ماهه آغاز می‌شود و پس از آن مذاکراتی درباره یک طرح ۱۵ بندی دنبال خواهد شد. طبق این ادعا، پیشنهاد مطرح‌شده شامل اعمال محدودیت‌های سخت‌گیرانه هسته‌ای ـ از جمله توقف کامل غنی‌سازی و تعطیلی برخی از سایت‌های کلیدی ـ در مقابل رفع بخشی از تحریم‌ها و ارائه حمایت‌هایی در حوزه پروژه‌های هسته‌ای غیرنظامی است. با این حال، فارغ از روایت‌های صحیح یا درست ، پرسش مهمی که در داخل مطرح می‌شود این است که این چرخه تکرارشونده مذاکره تا چه زمانی قرار است ادامه پیدا کند. تجربه‌های گذشته نشان داده است که توافق‌های مبهم، موقت و فاقد ضمانت‌های اجرایی پایدار، نه تنها به حل ریشه‌ای مسائل منجر نمی‌شوند، بلکه اغلب به بازتولید تنش‌ها و استمرار فضای فشار و بی‌ثباتی در دوره‌های بعدی می‌انجامند. در شرایطی که کشور طی سال‌های اخیر هزینه‌های سنگین انسانی، امنیتی و اجتماعی را متحمل شده است ـ از جان باختن شهروندان بی‌گناه و خانواده‌ها گرفته تا از دست رفتن برخی از مسئولان و مدیران عالی رتبه کشور ـ طرح دوباره مسئله مذاکره بدون ترسیم یک چارچوب روشن، قطعی و مبتنی بر منافع بلندمدت ملی، برای بخش قابل توجهی از افکار عمومی قابل فهم و پذیرش نیست. انتظار طبیعی جامعه این است که قوه عاقله و نهادهای تصمیم‌گیر کشور، با نگاه راهبردی و مسئولانه، برای همیشه تکلیف این مسیر فرسایشی را روشن کنند و اجازه ندهند رویکردهایی که در گذشته نتایج قابل دفاعی برای کشور به همراه نداشته‌اند، همچنان در سطح تصمیم‌سازی تکرار شوند. به عنوان فردی که طی ۲۴ شب گذشته، هر شب در فضای عمومی جامعه و در خیابان حضور داشته‌ام و از نزدیک با حال و هوای مردم و فضای اجتماعی مواجه بوده‌ام، صراحتاً اعلام می‌کنم که اگر بار دیگر مسیر مذاکره بدون تعیین تکلیف روشن، تضمین منافع واقعی کشور و پایان دادن به چرخه تکراری فشار و امتیازدهی دنبال شود، دیگر امکان حمایت از چنین رویکردی برای من وجود نخواهد داشت. عدم شناخت دشمن توسط برخی همین مواضع و صحبت ها را در پی دارد.

شورای راهبردی وزارت خارجه، نهاد محترم ریاست جمهوری، وزیر امور خارجه، مقام معظم رهبری - ریاست محترم قوه قضاییه، کمیسیون امنیت ملی مجلس

0
100
گزارش از مطالبه
10:58 - 5 فروردین 1405

50 بازدید