اگر چه دسترسی آزادانه به اینترنت در بسیاری از کنوانسیونهای بینالمللی موردتوجه قرار گرفته، اما در همین کنوانسیونها بر حق دولتها برای نظارت بر شبکههای اجتماعی و سایتهای اینترنتی نیز تأکید شده است.
امروز فضای کسب و کار و علم و دانش و صنعت و تجارت و سلامت و درمان و بسیاری از نیازهای جامعه بدون فضای مجازی و اینترنت امکانپذیر نمی باشد فقط در یک مورد آن می توان برآورد کرد با قطع اینترنت خسارات سنگینی به فضای کسب کار کشور وارد می کند حداقل آن میلیون ها نفر که از ناتوانی اشتغال زایی دولت به خوداشتغالی در این فضا مشغول هستند و بخش مهمی از گردش مالی و درآمد زایی را در اقتصاد کشور و تامین معاش خانواده ایفا می کنند بیکار خواهند شد و این خود یک فرصت دیگر برای دشمنان ایجاد می کنند که برای ناامن کردن ایران به دنبال یک پروژه اغتشاش ناب و دسته اول تحت عنوان جنبش بیکاران فضای مجازی باشند دشمن هوشمندانه طوری پروژهای توطئه را طراحی می کند که دفع و خنثی سازی هر یک از آنها منجر به خلق یک توطئه دیگر باشد و بدون شک در گام بعدی توطئه های خود ، روی اعتراضات قطعی اینترنت و اخلال در کسب و کار میلیون ها نفر در این فضا حساب باز کرده است و این بخشی از سیاست صهیونیست ها « یک ضربه خنجر با هزار زخم» علیه ایران است باید امنیت داخلی کشور را به طروق و روش های دیگر با بالا بردن سطح توانایی و دانش و تکنولوژی امنیتی حافظان امنیت و آگاهی مردم تامین کرد نه با قطع اینترنت که بازی کردن با آتش است