صرفا با شماره دانشجویی یا کارت دانشجویی داشتن کسی " دانشجو" به معنای واقعی کلمه نمی شود. کشور های غربی با وضع سخت ترین قوانین و مقررات همواره بر مصون سازی فضای علمی ، آموزشی و پژوهشی دانشگاه های خود از آسیب هایی اجتماعی و فرهنگی موجود در جوامع خودشان تاکید دارند. آن ها به خوبی دریافته اند که هرگونه ورود این آسیب ها به فضای دانشگاه موجب رکود فضای علمی دانشگاه خواهد شد. این درحالی است که قوانین و مقررات دانشگاه های ما فقط روی کاغذ محکم و همراه با تبصره ها و بندهای زیادی است در حالی که در فضای میدانی دانشگاه ها گویا این دانشجو نما ها هستند که به دلخواه خودشان برای دانشگاه قانون جدید تعیین می کنند دانشجو نماهایی که گویا محیط دانشگاه را با خانه یا مراسم خانوادگی خود اشتباه گرفته اند سوال اصلی از مسئولان وزارت علوم این است چطور و با چه منطقی کسی را که درکی از محیط عمومی و خصوصی ندارد و نمی داندرفتار اجتماعی متناسب با یک محیط اجتماعی مثل دانشگاه آن هم در دانشگاه کشور ما چیست؟ و هیچگونه نشانه ای از بلوغ اجتماعی در او وجود ندارد را " دانشجو فرهیخته و پیشران پیشرفت کشور در تمام عرصه ها با داشتن هویت کامل در همه جهات فردی و اجتماعی " معرفی می کنید؟ در دنیای خیالی مسئولان ما گویا اصلا بدی وجود ندارد همه در مسیر رشد و سعادت هستند. این دنیای سفید مصنوعی از جامعه دانشگاهی ما که نمونه اخیرش در سخنان رییس جمهور محترم که گفتند" دانشجو نمی تواند بد باشد " وضع فضای میدانی دانشگاه ها ما را به این مرز بی اخلاقی و بی قانونی رسانده است.