لزوم تعیین سخنگو جهت مدیریت یکپارچه پیام و اطلاعرسانی در شرایط جنگی
در زمان صلح، طبیعی است که هر قوه، وزارتخانه، نهاد و… سخنگوی خود را داشته باشد؛ سخنگوی دولت از مصوبات و خدمات دولت بگوید، وزارتخانهها — برای مثال وزارت خارجه — فعالیتهای خود را بیان کنند، و مجلس، قوه قضائیه و سایر دستگاهها نیز از طریق سخنگویان خود اقداماتشان را اطلاعرسانی کنند. اما در شرایط جنگی و آتشبس، هنگامی که دشمن قدرت رسانهای خود را به کار گرفته و با فیلتر کردن، بستن و محدود کردن خبرهای مخالف مقاصدش و انتشار اخبار کذب، افکار عمومی را مورد هجمه قرار داده و ایجاد شک و شبهه و بیاعتبارسازی یا کمرنگ کردن صحت اخبار رسانههای داخلی را هدف گرفته است، انتصاب سخنگویی واحد در امور جنگ ضرورتی اجتنابناپذیر است. این سخنگو باید با دریافت اخبار مغرضانه دشمن و تجزیهوتحلیل آن، و نیز با در نظر گرفتن فعالیتهای مرتبط دستگاههای مختلف دستاندرکار داخلی، جمعبندی لازم را برای بیان نظر و صدای واحد انجام دهد و با صلاحدید افراد خبره، اطلاعات لازم و ضروری را با هدف تنویر افکار عمومی و جلوگیری از تأثیر منفی روایت دشمن، روایت صحیح خود را منتشر سازد.
روسای محترم قوای سه گانه جمهوری اسلامی ایران شورای عالی امنیت ملی