امروزه با وجود طراحی و تصویب قانونهای حمایتی از نسل جوان، فرزندآوری و بهبود شرایط رفاهی جامعه، آنی که شرایط کمی رنگ و بوی بهتر شدن به خود میگیرد، غولی بی شاخ و دم سرش را بیرون میآورد. وام ودیعه مسکن، طرح مسکن ملی نیز از اقدامهای مثبتی است که هزاران مانع به خصوص بروکراتیک در برابر دستیابی به آنان وجود دارد. اخیرا نیز افزایش حقوق سال 1401 در حال فراهم کردن موجبات کاهش حداقلی فشارهای اقتصادی بود که ناگهان خبر دوبرابر شدن اجارهبهای خانهها در تهران مطرح شده است. این موضوع در حالی است که خانههای خالی از سکنه شامل پرداخت مالیات میشوند. این تناقضها از کجا نشات میگیرند؟ با چنین خبرهایی قطعا نرخ ازدواج کاهش مییابد، چه برسد به فرزندآوری. حداقل باید مطالبهگر حق بود و منفعل در زیر فشارها نفس نکشید. جمهوری اسلامی ایران، هزاران برابر میتواند از آنچه که هست بهتر باشد، اگر آقایان و خانمهایی که در راس کار هستن دلسوز مردم باشند و رضای خدا را در نظر گیرند و نسبت به صاحب اصلی این کشور که صاحب عصر و زمان است ارادت داشته باشند. علاوه بر این مردم نیز باید نسبت به یکدیگر لطیف باشند و به هم رحم کنند. از عزیزان خواستارم در جهت لطف به هموطنان خود و کشور، این پویش را امضا و حمایت کنند تا انشاالله موجب بررسی دقیق و رسیدگی عاجل مسئولین شود.