تدبیر و بازگشت فرمانده

تاریخ، تنها روایتِ نام‌ها نیست؛ روایتِ ساختن است. وقتی از تأسیس سپاه پاسداران سخن می‌گوییم، نام‌های بزرگی چون ابوشریف، جواد منصوری، مرتضی رضایی و پیشگامان اولیه در ذهن می‌درخشد، اما تفاوت میان یک شروع و یک نهاد، در نوع نگاه مدیریتی است. سپاه امروز، با تمام ابعاد استراتژیکش، مدیون تفکری است که در دهه ۶۰، مدیریتِ شناسایی و پرورش استعدادها را در اولویت قرار داد.
سردار محسن رضایی، در دوران فرماندهی کل سپاه، علاوه بر یک فرمانده نظامی، معمار سازمان بود. کسی که آموخت چگونه استعدادهای پراکنده را بیابد و در جای درست قرار دهد. وقتی به یاد شهید باکری، خرازی، کاظمی و فرماندهان باشکوه آن دوران می‌نگریم، پر واضح است که پشت این موفقیت‌های میدانی، مدیریتِ اعتماد ایستاده بود.سرلشکر رضایی با این تشخیص درست که هر تخصص نیاز به فضای باز برای رشد دارد، به فرماندهان لایق، اعتبار بخشید و اجازه داد تا ایده‌های جسورانه‌شان را در میدان عملیاتی کنند.این تفکرِ ساختارگرا، تنها به میدان جنگ محدود نشد. تأسیس نهادهای علمی و دفاعی همچون دانشگاه امام حسین(ع) و دانشگاه بقیه الله، میوه‌های تفکری بود که می‌دانست امنیت ملی بدون تولید علم و تربیت نخبگان در درازمدت شکست می‌خورد.او با ایجاد این کانون‌ها، زیرساخت‌های فکری سپاه را بنا کرد تا امروز شاهد تخصص‌های متنوعی باشیم که از دل آن دوران بیرون آمده‌اند.امروز، در حالی که تقدیر الهی و تدبیر رهبری معظم، ایشان را در جایگاه دبیری شورای عالی امنیت ملی قرار داده است، گویی تاریخ در حال تکرارِ مدل دفاع مقدس در ابعادی جدید است.ما امروز در برابر دشمنانی هستیم که نه با تانک و توپ، بلکه با سلاح‌های تکنو-سیاسی و جنگ‌های نسل ششم به ما حمله کرده‌اند. در این جنگ جدید، نیاز به همان تدبیری است که در سال‌های سخت جنگ تحمیلی، ساختارهایی از هیچ خلق کرد.تجربه سرلشکر رضایی در همکاری با تیمی از متخصصان وفادار و توانمند نشان می‌دهد که او می‌داند چگونه تیم‌های ضربت تشکیل دهد. او می‌داند که در میدان نبرد، اعتماد به متخصص تنها راه پیروزی است.
در شرایطی که اشرار جهان در یک جبهه واحد علیه ایران صف کشیده‌اند، مدیریتِ دبیری شورای عالی امنیت ملی را می‌توان به مثابه فرماندهی جنگ در عصر تکنولوژی دانست. همان‌طور که در دهه ۶۰، تفکر ایشان باعث شد سپاه از یک نیروی نوپا به یک نهاد اثرگذار تبدیل شود، اکنون انتظار می‌رود با تکیه بر همان قدرت تشخیص و با هدایت مقام معظم رهبری، مسیرهای جدیدی در امنیت ملی گشوده شود. جنگ امروز، جنگِ تکنولوژی-محور است؛ جنگی که در آن سرعتِ تصمیم‌گیری و دقت در شناسایی تهدیدات، تعیین‌کننده است. بازگشتِ این مدل مدیریتی به مرکزیت امنیت ملی، پیامی روشن دارد: ایران برای مقابله با آمریکا و متحدانش، نه تنها به سلاح، بلکه به ساختارهای هوشمند و مدیریتِ نخبگان نیاز دارد.و این، دقیقاً همان میراثی است که محسن رضایی در دوران سخت‌ترین جنگ تاریخ معاصر ایران به اثبات رساند.#محسن_رضایی#شعام#شورای_عالی_امنیت_ملی
21:58 - 18 مرداد 1405

3 بازنشر13 واکنش
70٫2k بازدید



3 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌سپهر بابایی‌
@Sepeher43 روز پیش
در پاسخ به
ما برای اعمال حاکمیت انحصاری بر تنگه هرمز ، شهدای بسیاری داده ایم و خون دلها خورده ایمچرا بعضی ها منتظر قانون تنگه ی هرمز (تصویب در مجلس) نمی شوید ؟عمان چی کاره می باشد ؟ ایران آسیب دیده ، شهدای عزیر و خسارات فراوان دیده ، تنگه ی هرمز ، تماما و مطلقا در انحصار حاکمیت ایران می باشد.دندان لق را با…نمایش بیشتر
تصویر نمایه‌ی ‌سپهر بابایی‌
سپهر بابایی

@Sepeher4  •  3 روز پیش


تصویر نمایه‌ی ‌روح الله‌
@ghfars2 روز پیش
در پاسخ به
مگه قراره ایشان دوباره فرمانده سپاه یا فرمانده ستاد مشترک بشه؟البته تجربه های ذکر شده در این مطلب برای احراز این سمت توسط برادر محسن خیلی خوب و کارگشاست ولی این چیزی که در این مقاله آمده در صورتی درست است که برادر محسن فرمانده کل قوا بشوند یا اختیارات فرمانده کل قوا به ایشان تفویض شود که این هم بعی…نمایش بیشتر

تصویر نمایه‌ی ‌مشهدی‌
در پاسخ به
آقای رضایی نشان داده که نسبت به کلیه امور موضعی متعادل و متعامل دارند و پل رابطی بین دیپلماسی و ساختار نظامی هستند. شخصیت سیاسی با این سطح اهمیت باید خالی از حب و بعض باشد. حب و بعض بماند برای ما ...