بعد از زیارت، این کار ممنوع!
کربلا، فقط یک جغرافیا نیست و محرم و صفر فقط دو ماه عزاداری نیست. شیخ رجبعلی خیاط حکایت تکاندهندهای از تباهکردن بهترین اعمال نقل میکند.
گروه زندگی: آیتالله فاطمی نیا (رحمةاللهعلیه) میفرمودند: مرحوم حاج شیخ رجبعلی خیاط با عدهای به کربلا مشرف شده بودند.در میان آنها یک زنوشوهری بودند. یک روز که پس از زیارت از حرمبیرونآمده و برمیگشتند، این زن و شوهر بافاصله زیادی از شیخو در پشت سر ایشان راه میرفتند.در میان راه در ضمن صحبتی که بین آنها میشود، آن خانم یک نیشی به شوهرش زده و سخنی آزاردهنده به وی میگوید.هنگامی که همه وارد منزل و محل استراحت میشوندو آقا شیخ رجبعلی به افراد زیارت قبولمیگوید، به آن خانم که میرسد، میفرماید:تو که هیچ، همه را ریختی زمین!آن خانم میگوید: ای آقا! چطور؟ من این همه راه آمدهام کربلا، مگر من چه کار کردهام؟!فرمود: از حرم آمدیم بیرون،نیشی که زدی، همهش رفت! زیارت یعنی وصلشدن؛ یعنی باریدن و درخشیدن. اما این وصل، گاهی با یک نیش، یک حرف، یک نگاهِ تند، از هم میپاشد. چقدر خسران است که بعد از دو ماه عزاداری در محرم و صفر، با یک عمل نسنجیده، همهٔ سرمایه را نابود کنیم.
این حکایت به ما چه میگوید؟
۱. عمل ما یک کل است، نه تکهتکهتصور نکنیم که زیارت تمام شد و تمام! در نگاهِ معرفتی، عبادتِ ما یک زنجیره است؛ هر حلقهای از آن به حلقهٔ دیگر وصل میشود. یک حلقهٔ پوسیده، کلِ زنجیره را میشکند. آن خانم تمامِ راهِ کربلا را آمده بود، اما همان نیشِ آن لحظه، حاصلِ همهمهی را ریخت.۲. زبان، آتشکدهی کوچکِ ماستحسابِ زبان از هر عضوِ دیگری جداست؛ لطیفلطیفترینوِ بدن، تیزترین تیغ هم هست. در قرآن و روایات، بیشترین هشدارها دربارهٔ زبان آمده است، چون بیشترین تخریبها را هم همان میکند. گاهی یک جمله، سالها رابطه را به هم میریزد؛ چه رسد به یک ثواب را از بین ببرد
۳. گرمای عبادت را با نیش سرد نکنیمبعد از هر عبادتی، قلب نرم و آماده است. همان لحظه، بهترین فرصت برای محبت و مداراست، نه برای گلایه و کینه. آن زن و شوهر پشت سر شیخ راه میرفتند و زائر بودند؛ اما زائر بودن یعنی حتی در راهِ برگشت هم زائر بمانیم.۴. خداوند کوچکترین کارها را هم میبیندحرمتِ عبادت با چشمِ خدا سنجیده میشود. ما فکر میکنیم حرفِ تندِ میانِ راه را «کسی نفهمید»؛ اما آن که دید و فهمید، صاحبِ همین زیارت است. آیتالله فاطمینیا این حکایت را میگفت تا بدانیم حساب، دقیق است.۵. بعد از محرم و صفر، تازه آزمون اصلی شروع میشودمحرم و صفر مدرسهی سیر و سلوک بود؛ اما امتحان، در روزهای عادی است. اشکِ محرم و صفر وقتی به ثمر مینشیند که در یک خانهی ساده، حوصلهی همسرمان را داشته باشیم؛ وقتی سرِ دعوا، همان «نیش» را بر زبان نیاوریم. این است واقعیترین عاشورایی زیستن.مطالب مشابه را از صفحهٔ زندگی خبرگزاری فارس دنبال کنید.#امام_رضا #امام_حسن #کربلا#زیارت 16:05 - 22 مرداد 1405