یادداشت مدیر مسئول کیهان را باید از زاویه هشدار مهمی که در دل آن نهفته است خواند؛ هشدار درباره تغییر تدریجی معنای وفاق و تبدیل آن از یک اصل برای همافزایی نیروهای هممبنا، به مجوزی برای نادیده گرفتن مرزهای اصولی.نکتهسنجی یادداشت دقیقاً در همینجاست: اختلاف سلیقه سیاسی، حتی اگر جدی باشد، با اختلاف در اصول و مبانی یکسان نیست. وفاق میتواند و باید میدان گفتوگو و همکاری میان سلایق متفاوت باشد، اما اگر این عنوان بهانهای برای سپردن مسئولیت یا ایجاد جایگاه اثرگذاری برای افراد زاویهدار شود، دیگر مسئله صرفاً اختلاف سلیقه نیست؛ مسئله، مخدوش شدن مفهوم وفاق است.اهمیت هشدار جناب ایشان در این است که فقط به سطح مدیران ارشد اشاره نمیکند؛ بلکه خطر را در لایههای دوم و سوم و حتی حلقههای مشاوره و اثرگذاری نیز میبیند؛ همان جایی که گاه تصمیمسازیها بیسروصدا شکل میگیرد.این یادداشت از همین جهت قابل تحسین است؛ چون پیش از آنکه یک اتفاق به بحران تبدیل شود، درباره ریشههای آن هشدار میدهد. وفاق، سرمایه است؛ اما سرمایهای که بدون مرزبندی روشن با بیمرزی، بهجای تقویت انسجام، میتواند به آفت آن تبدیل شود. این همان نکته ظریفی است که نویسنده با صراحت و شجاعت بر آن دست گذاشته است.کیهانشان برقرار و بر فراز
23:30 - 30 شهریور 1405
16 واکنش
1530 بازدید