جان سخن همینجاست؛ وفاق، اگر بر مدار اصول و منافع ملی باشد، ارزشمند است، اما اگر به قیمت فراموش کردن مرز حق و باطل یا چشمپوشی از دلبستگی به بیگانه تمام شود، دیگر نامش وفاق نیست.یادمان باشد سرمایهای که برای انسان میماند، عمل صالح است، نه رضایت این و آن.و چه زیباست که معیار را از هیاهوی سیاسی بالاتر ببریم: نه دشمنی با کسی بهخاطر اختلاف سلیقه، و نه رفاقت با کسی به قیمت عدول از اصول.وفاق حقیقی یعنی همه برای ایران و منافع ملت کنار هم بایستند؛ اما در اصولی که ستون خیمه استقلال و عزت کشور است، تعارف جایی ندارد.یادداشت دقیق و قابل تأملی بود؛ بهویژه آنجا که میان وفاق واقعی و عبور از اصول مرزبندی دقت لازم ایجاد گشته. این تفکیک، در فضای سیاسی امروز بسیار مهم است. از این یادداشت روشنگر و دغدغهمند صمیمانه تشکر میکنیم.
23:13 - 28 مرداد 1405