ضمن تشکر از مدیر مسئول محترم کیهان؛مطلب ایشان با استناد به روایتهای تاریخی و نیز برخی اشارههای مستقیم و غیرمستقیم موجود در خاطرات و اسناد برجایمانده، بر این نکته پای میفشارد که جدایی بحرین از سرزمین ایران، صرفاً یک رخداد طبیعی یا تصمیم مبتنی بر ارادهی عمومی، نبوده؛ بلکه محصول سازوکارهای سیاسی و توافقهایی دانسته میشود که در بزنگاههای حساس، راه را برای تثبیت وضعیتی ناموجه هموار ساخته است.همچنین در متن ایشان، به مسئلهی نمایشی بودن همهپرسی و جایگزینی آن با تصمیمگیری محدود میان سران و عناصر وابسته به قدرتهای مداخلهگر اشاره میشود؛ نکتهای که از منظر سیاسی، مشروعیت و کارآمدی چنین روندهایی را زیر سؤال میبرد و آن را در تعارض با حقوق بنیادین یک جامعهی زیسته در سرزمین خود معرفی میکند.در مجموع، این نوشتار یادآور یک مطالبهی دیرپا و وجدانمندانه در حافظهی سیاسی ایرانیان دربارهی بحرین است؛ مطالبهای که از منظر تاریخی و سیاسی، بر بازگشت به سرزمین مادری و بازخوانی منصفانهی گذشته تأکید میورزد.تشکر از روشنگری ایشان
22:42 - 23 اردیبهشت 1405