اظهارات پرتناقض دونالد ترامپ درباره ایران، بیش از آنکه نشانهای از استراتژی هوشمندانه یا چندلایه باشد، به وضوح بیانگر سردرگمی، بیثباتی و نداشتن یک موضع قاطع و قابل اعتماد است.
تناقض گویی ترامپ:1- هم کنش هست هم واکنش، هم راهبرد هست برای تحقق آرمان های آمریکا و هم عکس العمل هست در قبال واقعیت های آمریکا و قدرت های بین الملل.2- در واقع شکل عریانی از سیاست و روحیات آمریکاست. بقیه سیاستمداران آمریکا نیز همین سیاست را درعمل و میدان دارند ولی در گفتار رعایت می کنند.3- برای غیر قابل پیش بینی نمودن اقدامات آمریکا و سردرگم کردن طرف مقابل برای هرگونه عکس العمل مناسب و نیزبرای توجیه هر واکنشی که در مقابل عملکرد آمریکا صورت بگیرد به نفع خود. بهرحال برای مقابله با این رفتارهای متناقض؛ در کل باید "حقایق ، توانمندی ها و نیات واقعی آمریکا "را در نظر گرفت و در برابر آنها بازدارندگی ترکیبی صورت داد.