مخالفت با افزایش ۱۰۰ درصدی حقوق اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه
۱) آقای احسان عظیمی راد، عضو کمیسیون آموزش مجلس اعلام کرد که پیگیر افزایش ۱۰۰ درصدی حقوق اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه هستند.
۲) رییس دانشگاه تهران اعلام کرد که موضوع افزایش حقوق اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه قطعی شده و از اول بهمن امسال اجرا خواهد شد.
سوال ۱) آیا اساتید و کارکنان محترم دانشگاه، با بقیه مستخدمین دولت تفاوتی دارند که افزایش حقوق جداگانهای در طول سال باید داشته باشند؟
سوال ۲) اگر علت افزایش حقوق اساتید، مشکل مسکن اساتید جوان در تهران است، خب میشه فقط به اساتید جوان حاضر در تهران، حق مسکن بیشتری داد. چرا به خاطر عده معدودی، حقوق کل اساتید و کارمندان دانشگاههای کشور رو افزایش میدهید؟ این همه پول رو از کجا میآورید؟
اگه پول اضافهای موجود هست، کلی نیاز فوری، فوتی و مهم در کشور وجود دارد.
سوال ۳) زمانی که افزایش ناگهانی حقوق کارکنان محترم دانشگاه انجام میشود، آیا کارکنان سایر وزارتخانهها حق مطالبهگری ندارند که ما چه فرقی با کارکنان وزارت علوم داریم؟ آیا این همه پول دارید تا به مطالبه این همه کارمند پاسخ دهید؟
از وزیر محترم علوم و کمیسون آموزش مجلس تقاضا دارم، جلوی اجرای این مصوبه رو بگیرند و اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه هم به مانند سایر مستخدمین دولت، در آخر سال افزایش حقوق طبق جدول اعلامی داشته باشند.
وزارت علوم تحقیقات و فناوری، کمیسیون آموزش مجلس شورای اسلامی، نمایندگان مجلس شورای اسلامی
مطالبه حقوقی جهت پاسخگویی آمریکا و رژیم صهیونی در قبال حمله به ایران
این مطالبه، از طرف انجمن مطالبهگری نبض(زنجان)، جمعی از استادان حوزه علمیه و دانشگاه، پژوهشگران، شخصیتهای علمی و فرهنگی با استناد به مسئولیت علمی و اخلاقی خود در قبال صیانت از اصول حقوق بینالملل از جمله اصل عدالت، کرامت انسانی، صلح جهانی و حفظ ارزش های اخلاقی و میراث فرهنگی بشر صادر شده و جهت ثبت در مراجع ذیصلاح سازمان ملل متحد و اتخاذ تصمیم جدی و فوری جامعه بینالمللی نسبت به تهاجم نامشروع آمریکا و رژیم صهیونی علیه جمهوری اسلامی ایران ارائه میشود.
این مطالبه با اتکا به اصول بنیادین حقوق بینالملل، از جمله منشور ملل متحد، کنوانسیونهای چهارگانه ژنو ۱۹۴۹ و پروتکلهای الحاقی آنها، اساسنامه رم دیوان کیفری بینالمللی، کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴ درباره حمایت از اموال فرهنگی در مخاصمات مسلحانه و سایر اصول و قواعد مرتبط حقوق بینالملل تدوین شده است.
بخش اول: نقض اصل منع توسل به زور و ارتکاب عمل "تجاوز"
۱. در سحرگاه ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶)، مجموعهای از حملات نظامی گسترده علیه قلمرو جمهوری اسلامی ایران انجام شد که بنا بر مستندات موجود، بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد و در تعارض با اصول، اهداف و مفاد منشور ملل متحد صورت گرفته است.
۲. مطابق ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد و تعریف ارائه شده در قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد درباره «تعریف تجاوز»، هرگونه استفاده از نیروی نظامی علیه حاکمیت، تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی یک کشور مستقل، در صورت فقدان مجوز شورای امنیت، مصداق نقض جدی حقوق بینالملل محسوب میشود.
بخش دوم: ترور رهبر سیاسی و مذهبی و سایر مقامات
۳. در جریان نخستین مراحل این حملات، عالیترین مقام رسمی جمهوری اسلامی ایران، حضرت آیتالله سید علی خامنهای (قدس سره)، به همراه جمعی از اعضای خانواده و همراهان خود در یک اقدام تروریستی اگر چه مطابق با اسناد بین المللی از مصونیت کامل از هرگونه تعرض محسوب میشوند هدف حمله قرار گرفته و شهید شدند.
۴. همچنین مستنداتی از هدف قرار گرفتن تعدادی از مقامات سیاسی و فرماندهان نظامی ایران منتشر شده است. چنین اقداماتی نقض جدی حقوق بینالملل و قواعد حاکم بر حمایت از حیات انسانی محسوب می شوند. بخش سوم: حملات گسترده علیه جمعیت غیرنظامی
۵. بر اساس مستندات موجود، بمباران و موشکباران مناطق شهری و روستایی موجب جراحت ۱۸۹۹۲ نفر، انجام ۷۷۹ عمل جراحی و کشته شدن بیش از ۵۰۰ زن و کودک شده است.
بخش چهارم: تخریب زیرساختهای حیاتی و مناطق مسکونی
۶. در جریان این حملات، بیش از ۸۲۲۵۰ واحد مسکونی و تجاری غیرنظامی هدف قرار گرفته یا آسیب دیدهاند.
۷. همچنین تأسیسات حیاتی شامل مخازن آب شیرین در جنوب کشور، خطوط انتقال برق و انرژی و مراکز ذخیره و توزیع مواد غذایی در نقاط مختلف کشور هدف حملات قرار گرفتهاند.
۸. حمله به زیرساختهای حیاتی که بقای جمعیت غیرنظامی به آنها وابسته است، در حقوق بینالملل بشردوستانه و مفاد کنوانسیون چهارم ژنو (1949) ممنوع اعلام شده است.
بخش پنجم: حمله به مراکز درمانی و کادر پزشکی
۹. بر اساس گزارشها، دستکم ۲۷۵ مرکز بهداشتی و درمانی و ۱۲ بیمارستان در جریان این حملات آسیب دیدهاند.
۱۰. همچنین ۲۲ نفر از پزشکان، امدادگران و کارکنان درمانی کشته و بیش از ۱۱۰ نفر از اعضای کادر درمان در حین انجام وظیفه مجروح شدهاند. ۱۲. مطابق کنوانسیونهای ژنو، مراکز درمانی، بیمارستانها و کادر پزشکی از حمایت ویژه برخوردارند و حمله به آنها نقض جدی حقوق بینالملل بشردوستانه محسوب میشود.
بخش ششم: حمله به مراکز آموزشی و کودکان
۱۱. مستندات حاکی از حمله به بیش از ۴۹۸ مرکز آموزشی در ایران است.
۱۲. در یکی از شدیدترین موارد، بمباران یک دبستان دخترانه در شهر میناب منجر به کشته شدن نزدیک به ۱۷۰ کودک در حال تحصیل شد.
بخش هفتم: حمله به نیروهای امدادرسان
۱۳. بیش از ۱۷ مرکز هلال احمر و حدود ۹۰ خودروی امدادی و آمبولانس هدف حمله قرار گرفتهاند.
بخش نهم: درخواستها
۱۴. انجام بررسی فوری، مستقل و بی طرفانه درباره تجاوزات صورت گرفته و پیامدهای انسانی و حقوقی آن.
۱۵. محکومیت هرگونه اقدام مغایر با منشور ملل متحد و اصول بنیادین حقوق بینالملل.
۱۶. بررسی مسئولیتهای بینالمللی مرتبط با نقض حقوق بینالملل بشردوستانه.
۱۷. حمایت از روندهای بینالمللی برای جبران خسارات انسانی، زیستمحیطی و فرهنگی ناشی از این حملات.
۱۸. بررسی مسئولیت های بین المللی و اتخاذ ترتیبات لازم جهت پیشگیری الزام آور از هرگونه تجاوز مجدد. این بیانیه بر این باور است که پایبندی به اصول منشور ملل متحد و تضمین پاسخگویی ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی در قبال نقضهای جدی اصول حقوق بینالملل، برای حفظ و صیانت از صلح و امنیت بینالمللی ضروری است.
دبیرکل سازمان ملل متحد، رئیس شورای امنیت سازمان ملل متحد، رئیس جمهور محترم، وزیر امور خارجه ، دبیر شورای عالی امنیت ملی، رئیس شورای حقوق بشر
