18 آبان 1404
تثبیت نام شهرستان میمه
مطالبه

تثبیت نام شهرستان میمه

درخواست حذف عبارت "وزوان" از عنوان شهرستان در شرف تأسیس و تثبیت نام "میمه" وزیر محترم کشور استاندار محترم اصفهان سلام؛ ما امضاکنندگان این پویش جمعی از شهروندان بخش میمه، با احترام به جایگاه فرهنگی و تاریخی تمامی شهرها و روستاهای این بخش کهن، مخالفت صریح خود را با نام‌گذاری شهرستان جدید تحت عنوان «میمه و وزوان» اعلام می‌داریم. نام‌گذاری شهرستان‌ها باید بر اساس هویت تاریخی، جغرافیایی و عرف تقسیمات کشوری صورت گیرد. بخش میمه با پیشینه‌ای کهن و جایگاه مرکزی در منطقه، شایستگی آن را دارد که به شهرستانی مستقل با حفظ نام آن ارتقاء یابد. درخواست ما از وزارت کشور، هیئت دولت و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی: ۱. بازنگری در مصوبه ۷۹۲۴۰ هیئت دولت. ۲. تثبیت و اعلام رسمی نام شهرستان «میمه» به عنوان نام تاریخی و شناخته‌ شده این منطقه. ۳. اجتناب از ایجاد ترکیب‌های نامأنوس و حساسیت‌برانگیز در نام‌گذاری واحدهای تقسیمات کشوری. ۴. بخش مرکزی بر اساس رویه متعارف و معمول کشور در مرکز شهرستان مستقر شود. دلایل این درخواست: • نام‌های ترکیبی: استفاده از ترکیب‌های دوگانه در نام‌گذاری شهرستان‌ها امری نادر است و فقط در مواردی به کار می‌رود که بخواهد مرزهای تقسیماتی جدیدی را معرفی کند؛ که در این مورد، چنین اتفاقی نیفتاده است. • تاریخچه میمه: بخش «میمه» همواره در تقسیمات کشوری به عنوان نام اصلی شناخته شده و تا زمانی که به عنوان بخش مستقل بوده، هیچ‌گاه نیازی به ترکیب با دیگر نام‌ها نداشته است. حتی هنگامی که این بخش همراه با دو بخش دیگر مسبب تأسیس شهرستان‌های «برخوار و میمه» و «شاهین‌شهر و میمه» شد، نام «میمه» همچنان حفظ گردیده و جایگاه و هویت این بخش در ساختار تقسیمات کشوری به عنوان نماینده منطقه، دست‌نخورده باقی مانده است. • انسجام هویتی و جغرافیایی: افزودن نام «وزوان» به عنوان یکی از شهرهای زیرمجموعه، علاوه بر نادیده‌انگاری سایر مناطق این بخش، باعث از بین رفتن انسجام هویتی و تاریخ ۱۱۸ ساله منطقه می‌شود. • حساسیت‌های محلی: اضافه کردن هر عبارت اضافی به نام این شهرستان، باعث ایجاد گسستگی میان مردم و تقویت حساسیت‌های محلی شده که سرانجام به بروز تقابل‌ها و نزاع‌های غیرضروری منتهی می‌شود. ما با امضای این کارزار، خواهان حفظ هویت تاریخی و اداری میمه و جلوگیری از تضعیف جایگاه آن در ساختار تقسیمات کشوری هستیم.

وزیر کشور ، شورای اسلامی ، استانداری اصفهان ، هیات وزیران ، رئیس جمهور

تصویر نمایه‌ی ‌مهدی اسماعیلی‌
مهدی اسماعیلی

@mehdiesmaeili  •  6 اردیبهشت 1403

پیشنهادها

رنگرزی سنتی شهر میمه ثبت ملی و جهانی شود

رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شاهین‌شهر و میمه در مصاحبه با رسانه ها در بیانات‌شان به این نکته اشاره داشتند که رنگرزی سنتی همچنان در شهر میمه به همان شیوه قدیم با رنگ‌های قدیمی و بدون استفاده از رنگ‌های شیمیایی انجام می‌شود که می‌تواند به صورت مجزا ثبت ملی شود. لذا پیشنهاد می شود مسئولین مربوطه در راستای ثبت ملی رنگرزی سنتی شهر میمه اقدامات لازم را مبذول داشته تا در آینده ای نه چندان دور شاهد ثبت ملی رنگرزی سنتی شهر میمه بوده و چنانچه رنگرزی سنتی شهر میمه قابلیت ثبت در یونسکو را هم داشته باش. مسئولین مربوطه مقدمات لازم برای ثبت جهانی (یونسکویی )رنگرزی سنتی شهر میمه را هم فراهم آورند. پی نوشت: رنگرزی سنتی به رنگرزی گفته می‌شود که بدون دخالت عوامل صنعتی و مواد شیمیایی انجام می‌شود. در رنگرزی سنتی عموماً از پاتیل‌های بزرگ برای رنگ کردن کالای نساجی استفاده می‌شود. در این نوع رنگرزی از مواد رنگزای طبیعی برای رنگ کردن استفاده می‌شود. کارگاه‌های رنگرزی سنتی اشکال متفاوتی دارند و معمولاً یک ردیف پاتیل (خم رنگرزی) در دیوار کارگاه تعبیه شده که بسته به نوع رنگ کاربردی، پاتیل‌ها از چدن یا مس ساخته شده و زیر هر کدام اجاقی قرار می‌دهند. ابتدا با فروبردن الیاف در محلول قلیاب و آب گرم چربی طبیعی الیاف پشمی را می‌گیرند که به آن قلیاب کردن می‌گویند. دسته‌ای از گیاهان دارای رنگینه‌هایی با ثبات عالی و متوسط هستند و در رنگرزی سنتی نقش مؤثری دارند. روناس، اسپرک، نیل، گل بابونه، برگ انگور عسگری، چغندر، پوست پیاز، برگ درخت توت، وسمه، گل رنگ، گل جعفری، برگ انجیر، پوست انار، بلوط، پوست گردو، هلیله، سماق، زعفران، جاشیر و غیره از گیاهانی هستند که در ایران یافت شده و از مواد رنگزای آن‌ها در رنگرزی استفاده می‌شود

وزارت میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه
17:54 - 18 آبان 1404

3344 بازدید