ونیز؛ جایزهای برای هنر یا تریبونی علیه ایران؟
🎬 یک جایزه، یک میکروفن و یک روایت تکراری:«آزادی نیست»؛ «مردم تحت فشارند»؛ «زنان آزادی میخواهند»...
اما سؤال اینجاست:❗ چرا در این روایت، خبری از دشمن و فشار خارجی نیست؟❗ چرا «آزادی زن» باید فقط در حجاب و پوشش خلاصه شود؟❗ چه کسی به اینها مأموریت داده از طرف مردم ایران، رؤیای آنان را تعریف کنند؟⚠️ مسئله فقط حرفهای یک بازیگر نیست.
مسئله این است که تریبونهای فرهنگی غرب، آرامآرام به اتاق عملیات روایت علیه ایران تبدیل میشوند.🎭 یک تصویر ساخته میشود:ایران = قربانیغرب = ناجیآزادی = نسخه غربیو بعد همین تصویر، با عنوان «صدای مردم ایران» به جهان فروخته میشود!سؤال این است:چه روایتی جایزه گرفت؟و چه کسی از آن سود میبرد؟
📌 جشنواره تمام میشود؛ جایزه هم فراموش میشود.اما اگر روایت جا بیفتد، افکار عمومی میماند و هزینهاش را یک ملت میدهد.⚔️ این دیگر فقط سینما نیست؛ این جنگ روایتهاست.✍️ سید فاضل برقعی🎙️ کارشناس و تحلیلگر رسانه#جشنواره_ونیز#جشنواره_فیلم_ونیز#ونیز#سینمای_ایران#سینمای_سیاسی#جنگ_روایتها
14:25 - 23 شهریور 1405