آقایان پشت میز؛ خبرنگار هنوز در میدان است
هفدهم مرداد، روز خبرنگار، فقط یک مناسبت نیست؛ یادآور شهادت، حقیقت و رسالت است. این روز را به همه خبرنگاران، بهویژه آنانی که در روزهای جنگ و بحران بیغلوغش و خالصانه در میدان ماندند، صمیمانه تبریک میگویم و قدردان تلاشهایشان هستم.
اما یک سؤال جدی:خبرنگار قرار است صدای مردم باشد؛ چه کسی صدای خبرنگار را میشنود؟خبرنگار باید مطالبه کند، سؤال بپرسد و زبان گویای مردم باشد؛ اما گاهی بهخاطر همین رسالت، با بیمهری روبهرو میشود.آقایان پشت میز؛ خبرنگار هم بخشی از همین مردم است؛ معیشت دارد، بیمه میخواهد، امنیت شغلی میخواهد و احترام حرفهای.
گفته میشود قریب به ۱۸۰۰ خبرنگار در سامانه ارشاد استان ثبت شدهاند؛ اما واقعیت کف میدان متفاوت است. این آمار باید با وضعیت واقعی خبرنگاران تطبیق داده شود؛ نه اینکه خبرنگار فقط در روز خبرنگار دیده شود.چند پیام تبریک، یک مراسم و گاهی یک کارت هدیه، جایگاه خبرنگار را تعریف نمیکند.قلم خریدنی نیست و حقیقت قیمت ندارد.خبرنگاری که سؤال میپرسد، دشمن نیست؛آنکه نقد میکند، تخریبگر نیست؛و آنکه مطالبه میکند، مزاحم نیست.نقد، دشمن مدیریت نیست؛ چراغ اصلاح مدیریت است.آقایان پشت میز؛ اگر از خبرنگار مطالبهگری میخواهید، ظرفیت شنیدن مطالبه او را هم داشته باشید.خبرنگار را فقط در هفدهم مرداد تکریم نکنیم؛ شأن او را در تمام روزهای سال پاس بداریم.«آقایان پشت میز؛ خبرنگار هنوز در میدان است؛ صدایش را بشنوید، پیش از آنکه از او فقط یک تبریک مناسبتی بخواهید.»هفدهم مرداد بر همه خبرنگارانی که برای حقیقت مینویسند و در روزهای سخت میدان را خالی نمیکنند، مبارک باد.
21:05 - 18 مرداد 1405