زیر پا گذاشتن عشق مادری به چه قیمتی؟!
حس مادری موهبتی بزرگ برای خانمهاست. اما برخی با وجود اینکه عاشق مادر شدن هستند به دلایلی خود را از این نعمت محروم میکنند.
گروه زندگی: «من هم دوست دارم بچهدار بشوم اما چرا در این شرایط مادری را بپذیرم؟ باید در زمان درست بچهدار بشوم. طبیعتا الان مادری تمامش ضرر است.» این گفته مریم ۲۶ساله است که با گذشت ۴ سال از ازدواجش هنوز قصد مادر شدن ندارد. مادری فضیلت و یکی از نقشهای مهم زنان است. خانمها با مادرانگی کردن احساسات و لحظات نابی که در هیچ موقعیت دیگری وجود ندارد را لمس میکنند. اما برخی از زنان با توجه به اینکه عاشق مادر شدن هستند، به خاطر بعضی مسائل زیر بار این مسئولیت نمیروند. مریم یکی از این افراد است. با وجود اینکه خلا بچه را در زندگیاش احساس میکند، با همسرش به توافق رسیده است و فعلا تمایلی به مادر شدن ندارد.
پیشرفت شغلی مانع مادر شدنش است
پای صحبتهای مریم می نشینیم تا او درباره حسش به مادر شدن بگوید؛ «من به شدت نیاز دارم مادر بشوم. بعضی وقتها برای آینده دختر یا پسرم کلی نقشه و برنامه میچینم که چیکار کنم؟ چطوری بزرگش کنم؟ و… در واقع این پتانسیل را در خودم میبینم که بتوانم مادری کنم. اما فعلا نمیخواهم. چون شرایط فعلیام برای مادری مناسب نیست.» به گفته او یکی از شرایطی که مانع مادر شدنش میشود، میل به پیشرف در مسیر شغلیاش است. مریم حدود دو سال است که وارد بازار کار شده و شغلش را دوست دارد. «الان زمان پیشرفت و ارتقا شغلی من است. وقتی که بچهدار بشوم، مجبورم مدتی از این فضا فاصله بگیرم. بعد از مدتی هم که برگردم طبیعتا وجود فرزند روی روال کار من اثر میگذارد و پیشرفتم را کند یا متوقف میکند.»
باید برای بچهام اتاق خواب جدا داشته باشم
از نظر مریم موانع مادر شدنش فقط به اینجا ختم نمیشود. او در ادامه میگوید: «علاوه بر شغل، ما در یک خانه یک خوابه مستاجریم. هر سال کلی استرس و چالش به خاطر اضافه شدن اجاره داریم. باید در مسائل مالی به ثبات بیشتری برسیم که در آینده بهتر بتوانم هزینههای فرزندمان را تامین کنیم. علاوه بر این باید برای بچهام یک اطاق خواب جداگانه داشته باشم.»
ترجیح می دهم تا آخر عمر حسرت به دل بمانم
مریم با شوهرش درباره این موضوع به توافق رسیده است. اما صحبتهای زیادی از اطرافیانش مثل «اینهمه وقت از ازدواجت گذشته چرا بچهدار نمیشوید؟ با شوهرت مشکل داری که بچهدار نمیشوی؟ بچه بیاور خدا برکتش را میرساند» میشنود. از او پرسیدم که حس و نظرت درباره این حرفها و سوالها چیست؟ گفت: «من ترجیح میدهم تا آخر عمر در حسرت یک بچه بمانم ولی تمام عمر این سرکوفت را به خودم نزنم کهای کاش این بچه را به دنیا نیاورده بودم. چون اینطوری فقط دارم به خودم آسیب میزنم. باید شرایطم مساعد باشد برای بچه دار شدن نه اینکه بچه را بیاورم و بعد منتظر باشم شرایطم خوب و مهیا بشود.»
چرا برخی از خانمها خودشان را از مادری محروم میکنند؟
صحبتهایمان با مریم تمام شد. اما در پی جواب به سوال، «چرا برخی از خانمها با وجود اینکه علاقه زیادی به مادری دارند خودشان را از این نعمت محروم میکنند» بودیم. به همین خاطر به سراغ معصومه صادقی روانشناس رفتیم. درباره این انتخاب خانمها از او پرسیدیم. اینکه چرا زنی حاضر میشود به خاطر مسائلی مثل خانه مستاجری یا پیشرفت شغلی، خودش را از این نعمت در سنین جوانی محروم کند در صورتی که برخی در شرایط سختتر از این هم مادر میشوند.
صادقی اینطور پاسخ داد که «بارداری و مادر شدن یکی از نقشهای زنان است که همه دوست دارند آن را تجربه کنند. اما گاهی زنها با نگرانیهایی که طبیعی نیست مواجهه میشوند. به این ترسهای غیر منطقی توکو فوبیا میگویند. یعنی فرد ترس از بارداری و بچه دار شدن دارد که یک اختلال اضطرابی است. فرد خودش را از نعمت مادری محروم میکند و حتی گاهی دچار اضطراب و افسردگی میشود.» به گفته این روانشناس، شیوع این مسئله به خاطر شرایط کنونی جامعه بین ۲ تا ۱۵ درصد است. حتی برخی از زنها برای بچه دوم هم دچار این مشکل میشوند.
این ترس ریشه در کودکی دارد
این ترسها علل زیادی دارد. برای هرکس بنا به شرایط روحی و محیطی متفاوت است. صادقی میگوید: «مثلا در جمعی همه از تجربیات سخت بارداری، زایمان، سختی بچهداری، آینده، توقعات آنها و… میگویند. ممکن خانمی در آن جمع در اثر شنیدن این تجربیات سخت، دچار فوبیا شود.» به گفته این روانشناس، شرایط اقتصادی، سکونت و ترس از آینده توجیه است. این موضوع در بیشتر مواقع ریشه در کودکی دارد. یعنی فرد از تولد و زندگیاش در خانواده راضی نبوده است و همیشه معترض بوده که چرا من را به دنیا آوردید.
حامیشان باشید
در ادامه راهکارهایی برایتان از این روانشناس پرسیدیم تا اگر شما یا اطرافیانتان قید مادر شدن را زدهاید، کمکتان کند. در قدم اول این افراد باید حمایت شوند. وقتی زن احساس کند بعد از بچهدار شدن همه حاضرند کمکش کنند، آرامش بیشتری پیدا میکند. این حمایتها در مواجه با این ترسهای غیرمنطقی بسیار کمک کننده است. در قدم بعدی سعی کنید صحبتهایتان را با افرادی که دائم تجربیات منفی خودشان را از این موهبت میگویند، کم یا قطع کنید. در عوض با کسانی که از مادرانگیشان راضیاند و از اتفاقات شیرین و مثبت آن میگویند، بیشتر صحبت کنید.
اما مهمترین راهکار مراجعه به روانشناس یا مشاور متدین و مجرب است. زیرا این فرد باید درباره ترسهایش راحت صحبت کند و بتواند با آنها روبهرو شود تا ترس اینکه در آینده ممکن است روی اوضاع تسلط نداشته باشد، از بین برود. باید به این افراد کمک کنید تا آماده پذیرش نقش مادری شوند. همچنین باید مهارت تصمیمگیری را در خوشان تقویت کنند. از نظر روانشناسان علتهای دیگری مثل کمالگراییی افراطی، اضطراب، ترس از آینده و… هم باعث میشود زنان خود را از این شیرینی محروم کنند.پایان پیام/#مادری #مادرانگی #توکوفوبیا #عشق_مادری #کمالگرایی
11:05 - 9 شهریور 1403
0 بازدید
1 پاسخ