انرژی صلح آمیز هسته ای صرفاً حق نیست بلکه نیازی لازم و ضروری برای زندگیستدو روز پیش مقاله ای در مورد حق و منافع ملی در خبرگزاری ها به اشتراک گذاشته شد که یاد شعار انرژی هسته ای حق مسلم ماست افتادم. آیا انرژی صلح آمیز هسته ای حق است یا برای منافع ملی می توان از آن صرف نظر کرد یا نیازی ضروری است؟ این مانند آن است که به یک کشاورز که زمین و دانه ای برای کاشت دارد گفته شود که شما حقی برای خرید بیل، کلنگ، ماشین آلات کاشت و برداشت برای همیشه ندارید.
و می بایست هر سال مبلغی را به کسی که حق داشتن این ابزار آلات را دارد برای خدمات کاشت و برداشت پرداخت کنید فردی که خدمات کاشت و برداشت را ارائه می دهد سال اول منصفانه از شما 1/3 (یک سوم) محصول را می خواهد، سال بعد چون می داند شما حق داشتن این ابزارآلات را ندارید 2/3 (دو سوم) محصول را می خواهد. سال سوم طمع او بیشتر می شود از شما کل محصول را می خواهد و فقط مقداری برای سیر کردن شکم خانواده کشاورز به او می دهد. سال چهارم چون می داند برای کشاورز سودی ندارد که بخواهد کشاورزی کند اما برای سیر کردن شکم خانواده نیاز دارد که این کار را انجام دهد فرد خدمات دهنده در کنار گرفتن کل محصول در زمین او نیز شریک می شود. اما این حقارت انتهای ندارد.
علم حاضر فقط بخشی از دانش صلح آمیز هسته ای برایش نمایان شده است اما در سالهای آینده بخش های دیگر این علم نیز برای بشر نمایان می شود. شاید زمانی تمامی ماشین های شهری دیگر نیاز مکرر به انرژی های فسیلی یا انرژی الکتریسیته نداشته باشند در همان ابتدای که ماشین تولید می شود یک بار آن انرژی درون ماشین قرار داده می شود و تا عمر یک ماشین نیاز به انرژی ندارد. اما آیا آن زمان می توان این انرژی را از سایرین دریافت کرد که کارخانه های ما سرپا بمانند قطعاً خیر. بدلیل آنکه شرکت ها در رقابت هستند. اما آن زمان برای پشیمانی دیر است که بخواهیم براساس منافع تصمیم بگیریم یا حق. چون آن زمان هم منافع و هم حق را از دست داده ایم.
10:49 - 17 آوریل 2026