در اصل نهضت مسکن ملی طراحی برای اقشار کم درآمد و حل مشکلات مسکن در جامعه بود. با این وجود این طرح ساماندهی تر شده نسبت به مسکن مهر شروع شد.در دولت سیزدهم هم اولین مسئله که در اجرای مسکن ملی به نقد اون پرداخته شد مبلغ آورده اولیه و اقساط ماهانه برای پرداخت اون بود. چراکه مردم عادی اصلا توان پرداخت آورده اولیه و اقساط اون رو نداشتند.با پیگیری ها قرار بر این شد که با کمک بانک مرکزی و بانک ها نسبت به اعطای تسهیلات اقدام شود. در ابتدا بانکها مقاومت شدیدی کردند و بهانه ای از جمله نبود اعتبار تسهیلات را بیان کردند.بعدها مشخص شد که بانکها به کارمندان خود وام هایی گاها بدون کارمزد و حتی بلاعوض اعطا کردند ابعاد بیشتر موضوع نشان داد بانکها با ایجاد شرکتهایی و اعطای تسهیلات به شرکتهای خود خلق نقدینگی و بنگاه داری می کردند. در حالی که تسهیلات اعطایی به مردم بسیار پایین بود.در دولت سیزدهم با کلی سختی توانستند فقط بخشی از بانکها را وادار به پرداخت تسهیلات مسکن و ازدواج کنند.در دولت چهاردهم نیز رئیس جمهور در مناظرات در پاسخ به ساخت حداقل یک میلیون مسکن در سال گفت خیر اینکارو نمیکنم. این مسئله نشان از این دارد که مسکن اولویت دولت چهاردهم نخواهد بود.وزیر مسکن و راه شهرسازی هم منکر ساخت یک واحد مسکن ملی شد، در حالی که طی این چندماهه اقدام به افتتاح تعداد زیادی مسکن ملی نموده است. در عین حال وزیر بیشتر موضع جدایی وزارت مسکن و راه و شهرسازی داشت.بانک مرکزی هم بنظر چندان بر مسئله تسهیلات ازدواج و مسکن نظارتی نمی کند و تا الان اقدامات موثری انجام نداده است و فعلا وزارت اقتصادی سیاست های بحران آفرین تاکنون در بازار ارز داشته است.عدم نظارت مجلس و نهادهای مرتبط بسیار نگران کننده است.
16:47 - 1 بهمن 1403