اتصال فوری اینترنت

از مسئولان محترم درخواست دارم هر چه سریعتر اینترنت را وصل کنند و نسبت به وضعیت پیش آمده و نقض صریح حقوق شهروندی مردم ایران پاسخگو باشند. قطعی ۳۹روزه اینترنت در شرایطی رخ داده که بنابر آمارهای رسمی، اقتصاد و معیشت کشور به‌شدت به اتصال پایدار شبکه جهانی وابسته است. طبق برآوردی که هاشمی ارائه کرده، «خسارت روزانه هسته اقتصاد دیجیتال ۵۰۰ میلیارد تومان و خسارت روزانه اقتصاد کل کشور ۵ هزار میلیارد تومان » است؛ ارقامی که با توجه به سهم حداقل ۵درصدی اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص داخلی، کاملاً واقعی و حتی ـ کم‌برآورد ـ محسوب می‌شوند. در کنار این، سخنان وزیر ارتباطات نیز تصویر روشنی از شدت بحران ارائه می‌کند: «۱۰ میلیون شغل» به شکل مستقیم و غیرمستقیم به اقتصاد دیجیتال وابسته است و قطع اینترنت «معیشت مردم را به طور مستقیم لطمه می‌زند» و پیامدهای گسترده اجتماعی و امنیتی دارد. طبق اعلام رسمی، «میانگین تاب‌آوری کسب‌وکارهای اینترنتی ۲۰ روز است» و این یعنی بسیاری از شرکت‌ها در روزهای گذشته عملاً وارد مرحله‌ی آسیب غیرقابل‌جبران شده‌اند. از سوی دیگر، آمار مرکز آمار ایران به‌طور آشکار نشان می‌دهد که ستون اصلی اقتصاد آنلاین کشور نه پیام‌رسان‌های داخلی، بلکه شبکه‌های جهانی است: - ۶۵٪ جمعیت کشور کاربر شبکه‌های مجازی هستند. - ۱۱ میلیون نفر از این طریق کسب درآمد می‌کنند. - ۸۳٪ درآمد تجارت الکترونیک به اینستاگرام وابسته است. - استفاده کسب‌وکارها از پیام‌رسان‌های داخلی کمتر از ۵٪ است. این یعنی هر ساعت قطعی اینترنت، نه‌تنها اختلال دیجیتال نیست، بلکه اختلال مستقیم در گردش مالی، اشتغال، خدمات، فروش و معیشت میلیون‌ها نفر است؛ از کسب‌وکارهای بزرگ تا مشاغل خانگی. چنانکه نقره‌کار توضیح داده، **۲.۵ میلیون شغل کاملاً وابسته به اینستاگرام** است و در کنار آن **بیش از ۲۰ میلیون نفر** به شکل مستقیم از این حضور درآمد کسب می‌کنند. به گفته انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی، **هر روز قطع اینترنت بیش از ۴ هزار میلیارد تومان خسارت وارد می‌کند** و بسیاری از کسب‌وکارها پس از ضربه، **قابل احیا نیستند**. این بحران تنها اقتصادی نیست. مراجعه به شهادت‌های ثبت‌شده در سایت offlineiran.com نشان می‌دهد که قطع اینترنت تنها «اختلال خدمات» نیست، بلکه **منشأ آسیب‌های روانی، فرسودگی، استرس، ناامیدی، تنش خانوادگی و اضطراب شغلی** برای کاربران است. وقتی راه ارتباطی، فروش، آموزش و حتی مکالمه‌ی عادی انسان‌ها با جهان مدرن قطع می‌شود، فشار روانی بر جامعه به میزان خطرناکی افزایش می‌یابد و یادمان نرود علاوه بر کسب و کار ها بلکه * تمامی مردم حق دارند از اینترنت استفاده کنند حتی برای سرگرمی نه فقط عده محدودی ...* سال ۲۰۲۶ است. اتصال به اینترنت، امروز یک *زیرساخت حیاتی و جزو حقوق پایه شهروندی* در جهان مدرن محسوب می‌شود. قطع چندباره و گسترده اینترنت — آن هم **سه بار در یک سال** — نشان‌دهنده ضعف شدید در برنامه‌ریزی زیرساختی و نادیده گرفته شدن هزینه‌های انسانی، اقتصادی و روانی این اختلال‌هاست. در هیچ اقتصاد مدرن، قطع ارتباط با جهان گزینه‌ی قابل قبول یا قابل تکرار نیست. با توجه به حجم عظیم خسارت‌ها، کاهش تاب‌آوری کسب‌وکارها، وابستگی گسترده مشاغل به اینترنت بین‌الملل، و پیامدهای اجتماعی و روانی سنگین، **بازگرداندن فوری، کامل و پایدار اتصال اینترنت** یک ضرورت فوری برای سلامت اقتصاد، جامعه و زندگی روزمره مردم است. تداوم این وضعیت، هر روز هزینه‌ای بیشتر از دیروز دارد و بخش‌هایی از اقتصاد و اشتغال کشور را وارد نقطه‌ی بی‌بازگشت می‌کند. درخواست می‌شود این موضوع با اولویت و فوریت بررسی و حل‌وفصل گردد. با احترام