«#دیوار_نوشت»هایی که حرف میزنند
موشکنوشتها ابتکار جالبی بود که امسال دلاورمندان هوافضا از آن استفاده کردند؛ ما نیز در فارس تعاملی خواستیم که از دیوارنوشتهایی که در شهرشان میبییند برای ما ارسال کنند.
برخی کاربران حمایتشان از رهبر انقلاب را فریاد زدند. کاربران دیگر از جملات حماسی عکاسی کردند.
عده دیگری نیز سطل نوشت ها را سوژه خود کردند.سخنگوی شهرداری تهران نیز با انتشار تصاویر زیر در صفحه شخصی اش نوشت: اگر بچههای هوافضا شعارهای مقدس و بزرگداشتها را روی موشکها مینویسند، جوانان خوش ذوق حاضر در خیابان هم جایگاه واقعی دشمنان مردم ایران را پیدا کردهاند.
سمیه اکبری تصویری که زیاد در دیوارهای شهر را دیده منتشر کرد.
فاطمه اسکندری این عکس را منتشر کرد: شاید هیچ وقت فکرشم نمیکردم دومرتبه شرایطی پیش بیاد که شاهد نوشتههای انقلابی رو دیوارهای شهر باشیم. این روزها که نوجوان ها و جوانها رو میبینم که رنگ و شابلون به دست دیوار ها رو مزین میکنند به شعارهای پر از شعور، دوست دارم دست بچه ها رو بگیرم و بریم یه گوشه کار و هم ما دست بگیریم.
میلادجعفرزاده هم تصویری از یک جمله جالب را منتشر کرد: #بحرین دخترِ ایران است ، طلاقش را می گیریم !
علی مهدیان از فعالان رسانهای ماجرای حمله به یک منطقه مسکونی را نوشت: اینجا پردیسان قم است. این مدرسه راهنمایی "انقلاب اسلامی"، روی کلماتش دقت کنید. "مدرسه"، "راهنمایی" "انقلاب اسلامی". دختران ما اینجا درس میخواندند. حالا نگاه کنید روی دیوار چه نوشته. "محل کشف پیکر شهیده" روی دیوار مدرسه انقلاب ، خون یک خانم شهید پاشیده. موج انفجار نیمه شب دختر خانم را پرت کرده و بدن غرق خون او به دیوار مدرسه شان برخورد کرده و کنار دیوار مدرسه انقلاب خونش به زمین ریخته. چه استعاره هایی را این صحنه ایجاد کردهمدرسه های ایران با مدرسه های کل دنیا فرق میکند.
فاطمه نوروزی نیز نوشت: یا مرگ یا خامنه ایانقلاب ۵۷ را ندیدم و نه لمس کردم.خاطره من ازین پیروزی برمیگردد به نقل قول ها و روایت هایی که دهان به دهان گوش دادم و شنیدم.اما امسال بعد از اتفاقات دی ماه بانگ الله اکبرِ شب ۲۲ بهمن ماه را با عمق جان حس کردم و فریاد زدم...این روزها بعد از شهادت رهبرم شهر بوی انقلاب سال ۵۷ را گرفته مردمی که برای لبیک به رهبر جوان به خیابان می آیند و شعار هایی که از جانشان بر دیوار شهر مینشیند.
فائزه دهقان نیز این تصاویر را در صفحه شخصی اش منتشر کرد.
حساب کاربری شمیم هم روایتی از کوچه های دلیجان را منتشر کرد و نوشت: این جملات شهید آوینی را باید با خون نوشت: «ما از مرگ نمی ترسیم که مرگ ما شهادت است و شهادت حیات عندالرب، عقل های محجور و آیینه های قیراندود فطرت بشر غربی چگونه خواهند توانست که معنای حیات عندالرب را دریابند؟ حیات عندالرب نقطه پایانی معراج بشریت است که به آن جز با شهادت دست نمی توان یافت.»
زهرا خسروی نیز دیوار نوشته «پناه یک ملت پناهگاه نبود» را منتشر کرد.
پایان پیام/
17:03 - 12 فروردین 1405
0 بازدید