جزئیات دومین زیرسطحی که سپاه شکار کرد
نیروی دریایی سپاه دومین زیرسطحی بدونسرنشین آمریکایی را در تنگه هرمز به غنیمت گرفت؛ اینبار «رموس ۶۰۰»، سامانهای خودران با توان فعالیت در عمق ۶۰۰ متری که متخصصان سپاه آماده بازیابی اطلاعات آن هستند.
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس، نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اطلاعیهای اعلام کرد: رزمندگان این نیرو «طی یک اقدام هماهنگ و پیچیده با اشراف اطلاعاتی و جنگ الکترونیک» یک فروند زیرسطحی پیشرفته آمریکایی را که به گفته سپاه برای جاسوسی در تنگه هرمز فعالیت داشت، به دام انداختهاند.بر اساس این اطلاعیه، زیرسطحی بهغنیمتگرفتهشده از نوع «REMUS 600» است و اکنون در اختیار متخصصان نیروی دریایی سپاه قرار دارد. سپاه همچنین تأکید کرده است تنگه هرمز مسدود است و با تحرکات خطرناک و تردد از مسیرهای غیرمجاز در این آبراه برخورد میکند.تصاویر منتشرشده از این زیرسطحی، خبر دستیابی سپاه به یک سامانه دیگر آمریکایی را به نمایش گذاشته است. اکنون پرسش اصلی، فراتر از نام و شکل این وسیله، به اطلاعاتی بازمیگردد که ممکن است در جریان حرکت خود ثبت کرده باشد؛ موضوعی که نتیجه بررسی متخصصان نیروی دریایی سپاه آن را روشن خواهد کرد.
دومین زیرسطحی؛ دومین مدلاین نخستین بار نیست که یک سامانه زیرسطحی آمریکایی در محدوده تنگه هرمز به دست نیروی دریایی سپاه میافتد. این نیرو ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ نیز از بهغنیمتگرفتن یک زیرسطحی هوشمند در ورودی تنگه خبر داده بود. سامانه قبلی «دایو الدی» (Dive-LD)، ساخت شرکت آمریکایی آندوریل، معرفی شد. رموس ۶۰۰ محصول خانوادهای دیگر از زیرسطحیهای خودران است و مشخصات فنی آن با دایو الدی تفاوت دارد.وجه مشترک دو رویداد، محل وقوع و ماهیت سامانههاست. هر دو زیرسطحی بدونسرنشین آمریکایی هستند که سپاه از دستیابی به آنها در محدوده تنگه هرمز خبر داده است. دستیابی به دو مدل متفاوت در یک بازه کوتاه، توان نیروی دریایی سپاه برای رصد و برخورد با حضور زیرسطحیهای بدونسرنشین در این آبراه را برجسته میکند؛ حضوری که برخلاف شناورها، از سطح آب بهآسانی دیده نمیشود.اهمیت این موضوع از آنجا بیشتر میشود که مأموریت یک زیرسطحی خودران میتواند بدون ارتباط مداوم با عامل انسانی پیش برود. وسیله، مسیر و وظایف ازپیشتعریفشده را دنبال میکند و دادهها را با حسگرهای خود ثبت میکند. شناسایی و بهدستآوردن چنین سامانهای، علاوه بر متوقفکردن مأموریت آن، امکان بررسی تجهیزات و دادههای ذخیرهشدهاش را نیز فراهم میسازد.
رموس ۶۰۰ چه تواناییهایی دارد؟رموس ۶۰۰ یک «وسیله زیرآبی خودران» یا AUV است؛ زیرسطحی بدونسرنشینی که برای انجام مأموریت، به هدایت پیوسته از طریق کابل نیاز ندارد. برنامه حرکت پیش از آغاز مأموریت برای آن تعریف میشود و سامانه با کمک تجهیزات ناوبری، مسیر خود را زیر آب دنبال میکند.مؤسسه اقیانوسشناسی وودز هول، توسعهدهنده نمونه اولیه رموس ۶۰۰، میگوید این سامانه با پشتیبانی دفتر تحقیقات نیروی دریایی آمریکا طراحی شد. هدف، ساخت زیرسطحیای بود که بتواند در عمق بیشتر فعالیت کند، تجهیزات بیشتری حمل کند و مدت طولانیتری در مأموریت بماند. نخستین نمونه این مدل در سال ۲۰۰۳ توسعه یافت.عدد «۶۰۰» در نام آن به عمق عملیاتی استاندارد ۶۰۰ متر اشاره دارد. بر اساس مشخصات منتشرشده برای یک پیکربندی پایه، این زیرسطحی حدود ۳ متر و ۲۵ سانتیمتر طول، ۳۲٫۴ سانتیمتر قطر و ۲۴۰ کیلوگرم وزن در هوا دارد. بدنه آن از بخشهای ماژولار تشکیل شده است؛ به همین دلیل طول نهایی و مجموعه تجهیزات میتواند بسته به نوع مأموریت تغییر کند.
در بروشور فنی رموس ۶۰۰، سرعت آن تا ۴٫۵ گره دریایی و مداومت معمول مأموریت در پیکربندی استاندارد بیش از ۵۰ ساعت اعلام شده است. مؤسسه وودز هول برای برخی پیکربندیها از مداومت نزدیک به ۷۰ ساعت و برد ۲۸۶ مایل دریایی حدود ۵۳۰ کیلومتر بر ساعت نیز نام میبرد. مدت فعالیت واقعی هر فروند به سرعت حرکت، ظرفیت باتری و میزان مصرف حسگرهای نصبشده بستگی دارد.این مداومت به رموس ۶۰۰ اجازه میدهد ساعتها در محیط زیر آب حرکت کند و از محدودهای وسیعتر داده بردارد. در نتیجه، ارزش بررسی فروند بهغنیمتگرفتهشده فقط به شناسایی خود وسیله محدود نیست؛ مسیر طیشده، حسگرهای فعال و اطلاعات ثبتشده نیز بخشی از تصویر مأموریت آن را نشان میدهند.
چشمهای رموس ۶۰۰ زیر آبقابلیت اصلی رموس ۶۰۰ به تجهیزات قابلنصب روی آن وابسته است. این مدل میتواند به سونار پهلونگر مجهز شود؛ ابزاری که با دریافت بازتاب امواج صوتی، تصویری از اشیا و عوارض دو سوی مسیر حرکت زیرسطحی فراهم میکند. سونار دهانه مصنوعی، سونار چندپرتوی، دوربین و ابزار بررسی لایههای زیر بستر دریا نیز در فهرست تجهیزات قابلنصب آن قرار دارند. این حسگرها برای مأموریتهایی مانند نقشهبرداری از بستر، شناسایی موانع و جستوجوی اشیای زیرآبی کاربرد دارند. وودز هول از پیکربندیهایی برای جستوجو و طبقهبندی اهداف، از جمله مینهای مدفون، نام برده است. سازنده نیز نقشهبرداری آبنگاری، عملیات مقابله با مین، امنیت بندرها و پایش محیط دریایی را از کاربردهای رموس ۶۰۰ معرفی میکند.
رموس ۶۰۰ برای ناوبری زیر آب از سامانه ناوبری اینرسی و تجهیزات اندازهگیری حرکت بهره میبرد. ارتباط صوتی زیر آب نیز برای آن پیشبینی شده است. این مجموعه به وسیله امکان میدهد مسیر برنامهریزیشده را دنبال کند و متناسب با تجهیزات همراهش، اطلاعات مأموریت را گرد آورد.با وجود این، فهرست قابلیتهای یک مدل را نباید با تجهیزات نصبشده روی یک فروند مشخص یکسان دانست. بررسی سامانهای که سپاه به غنیمت گرفته، نشان خواهد داد کدام حسگرها روی آن قرار داشته و چه دادههایی در حافظهاش ثبت شده است.
غنیمت اطلاعاتی در یک آبراه راهبردیتنگه هرمز تنها محل عبور شناورها نیست؛ وضعیت عمق آب، شکل بستر، موانع و مسیرهای قابلحرکت زیر آب نیز در فعالیت دریایی اهمیت دارد. یک زیرسطحی مجهز به تجهیزات نقشهبرداری میتواند هنگام عبور، دادههایی از این محیط گرد آورد. به همین دلیل، اطلاعیه سپاه درباره انتقال رموس ۶۰۰ به دست متخصصان برای بازیابی اطلاعات، بخش مهمی از این رویداد است.نیروی دریایی سپاه هدف فعالیت این فروند را جاسوسی اعلام کرده است. اکنون بررسی دادههای آن میتواند مشخص کند زیرسطحی از کجا عبور کرده، چه تجهیزاتی هنگام مأموریت فعال بوده و چه اطلاعاتی ثبت کرده است. نتیجه این بررسی هنوز منتشر نشده؛ اما خود سامانه، بنا بر اعلام سپاه، از اختیار طرف آمریکایی خارج شده و در دست رزمندگان ایرانی قرار گرفته است.
شکار دایو الدی و سپس رموس ۶۰۰، دو رویداد پیاپی در عرصه زیرسطحی تنگه هرمز است. پیام این دو رویداد در روایت میدانی نیروی دریایی سپاه روشن است. اشراف بر این آبراه به آنچه روی سطح دیده میشود محدود نمانده و حضور سامانههای بدونسرنشین آمریکایی در زیر آب نیز با اقدام نیروهای ایرانی روبهرو شده است. اکنون رموس ۶۰۰، با تجهیزات و حافظهای که متخصصان سپاه در حال بررسی آن هستند، دومین نمونه از این رویارویی در کمتر از یک ماه است.
14:12 - 5 مهر 1405