۷۲ ساعت نفس‌گیر؛ آیا جنوب در آستانه یک جنگ زمینی قرار دارد؟
وقتی میدان نبرد از درگیری‌های نقطه‌ای به سمت هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی حرکت می‌کند، معمولاً باید منتظر تغییر در ماهیت عملیات بود. حملات به مسیرهای مواصلاتی، مراکز لجستیکی، پل‌ها و زیرساخت‌های پشتیبانی، در بسیاری از الگوهای نظامی با هدف محدود کردن قدرت تحرک، کاهش توان پشتیبانی و افزایش فشار بر طرف مقابل انجام می‌شود
تحولات اخیر جنوب نیز از همین منظر قابل بررسی است. افزایش شدت حملات، تمرکز بر زیرساخت‌ها و تداوم عملیات در چند محور، این احتمال را در ذهن بسیاری از ناظران ایجاد کرده که طرف مهاجم ممکن است در حال آماده‌سازی شرایط برای ورود به مرحله‌ای جدید از درگیری باشد. با این حال، صرف این نشانه‌ها به‌تنهایی برای نتیجه‌گیری قطعی درباره وقوع یک حمله زمینی کافی نیست.در تجربه بسیاری از جنگ‌ها، عملیات زیرساختی می‌تواند چند هدف را به‌صورت هم‌زمان دنبال کند: فرسایش توان لجستیکی، ایجاد فشار روانی، کاهش سرعت واکنش نیروهای مقابل و افزایش هزینه ادامه مقاومت. اگر این اقدامات با تمرکز نیرو، افزایش تحرکات میدانی و تغییر آرایش عملیاتی همراه شود، احتمال ورود درگیری به فاز جدید بیشتر مورد توجه تحلیلگران قرار می‌گیرد؛ اما بدون مجموعه‌ای از شواهد مستقل، نمی‌توان وقوع یک عملیات زمینی را قطعی دانست.از همین رو، ۷۲ ساعت آینده را می‌توان از منظر تحولات میدانی، بازه‌ای مهم برای رصد دانست. اگر الگوی حملات، جابه‌جایی نیروها و تصمیمات سیاسی در همین مسیر ادامه یابد، معادلات منطقه ممکن است وارد مرحله‌ای تازه شود. در مقابل، هرگونه تغییر در روند عملیات یا تحرکات دیپلماتیک نیز می‌تواند مسیر بحران را دگرگون کند.
در شرایط کنونی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، پرهیز از نتیجه‌گیری شتاب‌زده است. جنگ‌ها تنها با آتش و انفجار تعریف نمی‌شوند؛ گاهی آرایش نیروها، هدف‌گیری زیرساخت‌ها و تصمیم‌های سیاسی، بیش از صدها گلوله از آینده میدان نبرد خبر می‌دهند هر چند که معتقدم حتما تجربه بالای نظامی ما و سالها مجاهدت در جبهه های مختلف حتما نقشه راهی را برای ما تببین کرده است که ورق را به گونه ای تغییر بدهیم که تمام اتفاقات و خسارات را جبران نماید
16:33 - 26 تیر 1405
5 نقل قول
2502 بازدید