دیدار پزشکیان با نخستوزیر قطر در نیویورک، نه پیروزی دیپلماتیک، که باخت راهبردی بود. سه خلبان ایرانی،جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران بهروشیان، هفت ماه است در قطر اسیرند، و رئیسجمهور ایران در سازمان ملل، با زندانبان نیابتی آنها مصاحفه میکند و نامی از آنها نمیبرد.در پنجم شهریور در تهران، پزشکیان گفت از کمک قطر در زمینه خلبانان قدردانی میکنم. اما در نیویورک هیچ اشارهای به خلبانان نشد. یعنی در تهران از کمک حرف زد، در نیویورک سکوت کرد. این سکوت به قطر پیام داد: پرونده خلبانان اولویت نیست.از کدام کمک تشکر میکنید؟ سردار باقرزاده در نامه به صلیب سرخ نوشت: تیم کارشناسان نیروی هوایی چندین ماه است در انتظار ورود به قطر است، اما با «کارشکنیهای پیاپی و دفعالوقت مسئولان قطری روبروست. این کارشکنی است، نه کمک.پزشکیان با نخستوزیر قطری با لبخند استقبال میکند که کشورش آسمان خود را در اختیار حملات آمریکا به ایران قرار داد و سه خلبان ایرانی را در بند نگه داشته. این ادب دیپلماتیک نیست؛ تسلیم در برابر زندانبان است.سکوت رسانه رسمی: IRIB خبر دیدار را منتشر کرد اما متن مذاکرات را به نقل از پایگاه ریاستجمهوری موکول کرد. چرا؟ چون اگر منتشر شود، افکار عمومی میپرسد: خلبانان چه شدند؟ و پاسخی وجود ندارد.۷ ماه، سه اسیر، صفر پیشرفت. پزشکیان در نیویورک نامی از آنها نبرد. این دیپلماسی نیست؛ فراموشی عامدانه است. و فراموشی خلبانان، خیانت به خون آنهاست.#خلبانان#اسیر#ایران#ایران_قوی#منافق#مقاومت#میناب#مدرسه#پزشکیان#باید_برخاست#جنگ#رهبر_شهید#تنگه_هرمز#قطر