تفاهمنامهای که مهریهاش خونِ فرزندانِ ایران است.
کاش میتوانستی از دیوارهای قلعهای که در آن، با زنجیرهایِ حقارت به اسارتِ خوشباوریِ خود درآمدی، بیرون بیایی و ببینی که فرزندانِ این سرزمین، یکبهیک چون شقایقهایِ سرخ بر خاکِ میناب، لامرد و سیریک میافتند. خونِ ایشان، مهریهی تفاهمنامهای شد که تو با ضحاکِ زمانه، بر سفرهی مذاکره چیدی. استقامت در …نمایش بیشترنمایش گزارش