تعهد به تفاهم یا خرید زمان برای آمریکا؟
در شرایطی که تنشهای نظامی در منطقه به اوج رسیده و ایران با حملات موشکی خود نشان داده که توان پاسخگویی و درهم کوبیدن پایگاههای آمریکا و متحدانش را در منطقه دارد، دولت پاکستان ناگهان از «تعهد به تفاهم» و «پرهیز از تشدید تنش» سخن میگوید. این در حالی است که تفاهمی که امروز بر اجرای آن تأکید میشود، پیشتر توسط خود ترامپ نقض شد و عملاً اعتبار آن زیر سؤال رفت.
این پرسش مطرح است که چرا زمانی که آمریکا توافق را زیر پا گذاشت و به زیرساخت های ایران حمله کرد، خبری از این همه تأکید بر تعهد و احترام به تفاهم نبود؛ اما اکنون و همزمان با درهم کوبیده شدن پایگاههای آمریکا در سراسر منطقه و افزایش فشارها به ترامپ، ناگهان پاکستان بر لزوم تعهد و حفظ تفاهم و کاهش تنش اصرار دارد.
البته این نخستینبار نیست که پاکستان در بزنگاههای حساس منطقه، مواضعی اتخاذ میکند که با ادعای بیطرفی آن همخوانی ندارد. اسلامآباد در اوج جنگ تحمیلی سوم، با عربستان تفاهم همکاری نظامی امضا کرد و حتی اعلام داشت که هرگونه حمله به عربستان، حمله به پاکستان تلقی خواهد شد تا ایران به حملات ایران از خاک عربستان پاسخ ندهد. اکنون نیز در شرایطی که آمریکا با یکی از جدیترین چالشهای امنیتی خود در منطقه روبهرو است، زیر حملات دقیق ایران دست و پا می زند، دولت پاکستان ناگهان از «تعهد به تفاهم» و «پرهیز از تشدید تنش» سخن میگوید؛ تفاهمی که پیشتر توسط خود آمریکا نقض شد، اما آن زمان خبری از این حجم تأکید بر پایبندی به تعهدات نبود.
شکی نیست اسلامآباد بار دیگر به جای دفاع از اصولی که مدعی آن است، در حال ایفای نقشی است که بیش از همه به سود واشنگتن تمام میشود. در واقع تأکید بر تفاهم در چنین مقطعی نه نشانه پایبندی به حقوق بینالملل، بلکه تلاشی برای کاهش فشار بر آمریکا و فراهم کردن فرصت تنفس برای آنهاست. این همان سیاست دوگانهای است که سالهاست به پاکستان نسبت داده میشود؛ کشوری که در بزنگاههای حساس، به جای اتخاذ موضعی مستقل و اصولمحور، بیش از هر چیز ملاحظات قدرتهای بزرگ و متحدان منطقهای آنان را در نظر میگیرد.
22:19 - 27 تیر 1405