قدردانی از عظیمیراد برای همراهی با دانشآموزان در سختترین روزها
بسم الله الرحمن الرحیم آقای عظیمیراد عزیز و مهربان؛ سلام. شاید کلمات نتوانند آن حسی را که در قلبهای ماست، به درستی منتقل کنند، اما میخواستیم بدانید که حضور شما در این سال تحصیلی، برای ما فراتر از یک مسئولیت بود. در روزهایی که میان مشکلات و دغدغههای آموزشی سرگردان بودیم و گاهی از ناامیدی، احساس تنهایی میکردیم، شما آمدید. شما تنها کسی بودید که نه از دور، بلکه با تمام وجود در کنار ما ایستادید. در میان تمام این چالشها، ما در شما تنها یک نماینده ندیدیم؛ ما در شما حسی شبیه به یک پدر یافتیم؛ همان پدری که وقتی فرزندش در سختی است، با دلسوزی و پناه دادن، راه را برای او هموار میکند. ممنونیم که وقتی همه از کنار مشکلات ما گذشتند، شما ایستادید و نبردیدید تا حق ما را بگیرید. ممنون که با پیگیریهای بیوقفه و نگاه دلسوزانهتان، به ما یاد دادید که در این مسیر دشوار، تنها نیستیم و کسی هست که هوای ما را دارد. شما برای ما نمادی از امید و پدریِ دلسوز در دنیای مسئولیتها بودید. از صمیم قلب، از اینکه در سختترین روزها، مانند یک تکیهگاه امن پشت ما بودید، سپاسگزاریم. با ارادت و قدردانی فراوان، محمد جواد عزیزی به نمایندگی از دانشآموزانی که فراموش نمیکنند
جناب آقای دکتر عظیمی راد