شیطان با تمام توان در صحنه است ...
آغوشهای تئاتری در غیاب نظارت
در صحنههای تئاتر، مسئله دیگر یک دیالوگ، رفتار یا حتی یک نمایش خاص نیست. مسئله، تغییر تدریجی مرزهایی است که باید میان آزادی هنری، جذابیت گیشه و ملاحظات فرهنگی در صحنهٔ عمومی ایران فاصله بگذارند. این مرزها حالا بیش از همیشه در حال در نوردیده شدن هستند؛ گویی هیچ نظارتی روی صحنههای تئاتر وجود ندارد.
خبرگزاری فارس - گروه تئاتر: چند ثانیه تصویر کافی است تا یک اجرای تئاتری از سالن بیرون بیاید و به موضوعی عمومی تبدیل شود. دوربین موبایل، صحنهای حساسیتبرانگیز را از دل نمایش جدا میکند، در شبکههای اجتماعی میچرخاند و همان چند ثانیه را به نمایندهٔ کل یک اثر تبدیل میکند. چه بسا گاهی همین روال، میشود بخشی از برنامهٔ بازاریابی یک اثر!به هر حال، در این وضعیت، دیگر بحث از کیفیت هنری یک نمایش عبور میکند. مسئله این است که چه چیزهایی در یک اجرای عمومی مجاز به نمایشاند و سازوکار نظارت چگونه میتواند آنچه را که واقعاً روی صحنه اتفاق میافتد، مدیریت کند.ماجرای اخیر نمایش «تهران، پاریس، تهران» نمونهٔ تازه همین وضعیت است. ویدئویی از اجرای این نمایش که فاصلهٔ بسیار نزدیک و در آغوش گرفتن مهرداد صدیقیان و فاطمه مسعودیفر را نشان میدهد، در فضای مجازی منتشر شده و انتقاداتی به دنبال داشته است.اما این نخستین بار نیست که چنین تصویری از صحنهٔ تئاتر به موضوعی فراتر از خود نمایش تبدیل میشود. پیش از این نیز انتشار ویدئویی از نمایش ارکسترال «آرش» بحث مشابهی ایجاد کرد و پوشش بازیگر زن آن نیز انتقاداتی را برانگیخت.
تئاتر شبانه؛ حاشیهای که به متن آمد
اگر زمانی عبور از خطوط قرمز عرفی و فرهنگی، و ایجاد چنین حواشی حساسیتبرانگیزی بیشتر در تئاترهای شبانه و کمدیهای موزیکال اتفاق میافتاد، امروز شاهد این اتفاقات در صحنهٔ حرفهای و رسمی تئاتر هستیم.بعضی از فعالان این گونه از تئاتر، که تئاتر آزاد نیز نامیده میشود، پیشتر از روندی انتقاد کردهاند که برخی گروهها برای جذب مخاطب و تأمین هزینههای خود به سمت عناصر عامهپسندتر رفتهاند و در مواردی این مسیر به اجراهایی با تأکید بیشتر بر رقص، آواز و شوخیهای جنسی انجامیده است.
مسئله فقط «آغوش» نیست
امروز، هر تماشاگر یک دوربین دارد. اتفاقی که پیشتر در سالن میماند، اکنون میتواند چند دقیقه بعد در شبکههای اجتماعی منتشر شود و با واکنش هزاران نفر روبهرو شود. این موضوع دربارهٔ «تهران، پاریس، تهران» نیز کاملاً قابل مشاهده است.در نهایت، تقلیل این بحث به اینکه «دو بازیگر یکدیگر را در آغوش گرفتند» احتمالاً مسئله را کوچکتر از آن چیزی میکند که واقعاً هست. مسئلهٔ بزرگتر، تعیین مرز میان بازنمایی هنری و قواعد فرهنگی در یک فضای عمومی متمدن مانند جامعهٔ ایران است.این مرز در تئاتر ایران همواره حساسیتهای خاص خود را داشته و حالا با گسترش اجراهای خصوصی، اقتصاد گیشه و قدرت شبکههای اجتماعی، بیش از گذشته در معرض آزمون قرار گرفته است.منتقدان، چنین صحنههایی را نشانهٔ عقب رفتن تدریجی خطوط فرهنگی و عبور از خطوط قرمز عرفی میدانند و از «قبحشکنی» یا عادی شدن رفتارهایی سخن میگویند که نباید در صحنههای هنری و در برابر مخاطب عمومی نمایش داده شود.مسئلهٔ اصلی، بنابراین، نه صدور حکم دربارهٔ یک بازیگر یا یک نمایش است و نه حتی محدود کردن بحث به یک ویدئوی جنجالی. مسئله این است که در تئاتر امروز ایران، مرزهای اجرای عمومی دقیقاً چگونه ترسیم میشوند و چه نهادی مسئول است اطمینان دهد مرزهای تعیینشده، از متن بازبینیشده تا آخرین شب اجرا، یکسان باقی میمانند؟این پرسشی است که از تئاتر آزاد و کمدیهای شبانه شروع شده، به اجراهای بزرگ و پرهزینه رسیده و حالا به مدد دوربین موبایل، از سالنهای تئاتر مستقیماً وارد خانههای مخاطبان شده است.#تئاتر_شبانه_کمدی#تهران_پاریس_تهران#نمایش_ارکسترال_آرش#صحنه_بی_نظارت#ولنگاری_فرهنگیاخبار رسانهای را از صفحهٔ هنر و رسانه خبرگزاری فارس دنبال کنید.
18:05 - 2 مهر 1405
36 پاسخ
@hamdan1102 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniسرگرم نمودن جوانان به مفاسد و بی حجابی؛یک روش کثیف افساد طلبانی است که معیشت و انگیزه #جامعه را گروگان گرفتند.
@user1771760293812 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniدقیقا اروپا از همین موضوعات کم کم به این وضع اسفبار امروزی رسید. قبح شکنی های مستمر
@mohammad_k2 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniوقتی نتانیاهو گفت حکومت به زودی سقوط می کند ، منظورش همین سقوط بود
@user1776811066392 روز پیشبزودی شاهد باز اجرای تأترهای جشن ۲۵۰۰ ساله پهلوی منحوس خواهیم بوداما اینبار نه توسط گروه های فرانسوی و ایتالیایی بلکه توسط گروه های مزدور و اجیر شده ایرانی که پولشان و مزدشان را صهیون و عوامل داخلی آن در دولت و وزارت نحس و نجس بی فرهنگ تأمین میشود اگر قرار به بازگشت فرهنگی به دوره پهلوی است چه نی…نمایش بیشتر
@Hossein72 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniشما وقتی فرهنگ زخمی شده رو در کوچه و خیابان های شهرهای کوچک و بزرگ می بینی، وقتی بوسه و آغوش صحنه پرتکرار در پارک و بوستان شده دیگه این اتفاق چیز عجیبی نیست. از مسئولین امر در تمام سال های گذشته بپرسید چه کردید و نکردید که به این روز رسیدیم؟!
@mohammad_k2 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniامروز حوزه علمیه گفت همه مردم امر به معروف کنید ، یعنی تئاتر و سینما نیاز به امر به معروف ندارد فقط خیابان نیاز به امر به معروف دارد
@hamed_am2 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniمساله اصلی امر به معروف و نهی از منکر است که باید احیا شود.در زمان رسول خدا این دو فریضه مهم در مدینه و مکه، همزمان با جنگ های تعیین کننده، توأمان پیش می رفت.ایضا ابلاغ و جمع آوری قرآن.این سخن که در زمان جنگ، مساله حجاب و قانون آن رسیدگی نشود، یک اشتباه محاسباتی است.
@Seyed_m_m2 روز پیشپروژه آندلس سازی ایرانبا کمک بهایی هاو هزینه هایی از جیب ملت و بیت المال
@user1750511590322 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniوقتی طرف پشتش گرم هست این نوع رفتار را انجام میدهد ، هرچند هم هیچ نوع برخورد بازدارنده ایی انجام نمیشود اگر بشود همچین غلطی نمیکنن
@user17091000416821160292 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniحجاب را که رعایت نمیکنند حالا به بغل کردن لابد بعد بوسه دادن هم میرسه و بعد..............
@mohammad_k2 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniاینستاگرام و یوتیوب را رفع فیلتر کنید ، انقدر دنبال کارهای مخفیانه نباشید
@user17090999764151961822 روز پیشنویسنده خبر نداره که در خیابانهای بیرون همین تئاترها زنها و دختران با یک پیژامه شبیه سند باد بیرون میایند بعبارتی این صحنه در تئاتر در مقایسه با خیابان اصلا موضوعی نیست. پزشکیان هم کلا بی تفاوت است ولی عجب استخاره ای کرد روز اول کارش
@mohammad_k2 روز پیشدو روز یه بار رزمایش جان فدا میذارن که بگن کشور دست شیاد ها نیست و دست سپاه است ، تنها هدف همین هست نه آموزش اسلحه
@user1738654970822 روز پیشدر پاسخ به @MinaForghaniسالهاست(اززمان رضاخان)برای ترویج هرزگی درکشوربرنامه دارن یه بارانقلاب شدهرچی رشته کرده بودن پنبه شدحالاهم بانفوذیای داخلی همه ی تلاششون دارن میکنن اوضاع برگرده به زمان پهلوی شماندیدین خانم الهام چرخنده به عنوان یه سلبریتی معروف چادرسرش گذاشت چه بلایی سرش آوردن