اما در جریان این حماسه، همان جوانی که در سیستم رسمی متهم به بیمسئولیتی یا بیتفاوتی میشود، پیچیدهترین گرههای ترافیکی، اسکان و تأمین لجستیک زائران را در لحظه و با اتکا به شبکههای ارتباطی خودش باز میکند. این تفاوت رفتار، ریشه در یک لنگرگاه معنایی دارد.
بازخوانی احساس تعلق نسل جوان در میدان اربعین حسینی
بسیاری از تحلیلگران و مدیران ارشد، چالش امروز جامعه را در فاصلهگیری جوانان از ساختارهای رسمی میبینند. سالهاست در راهروهای دیوانسالاری تلاش میکنیم با بخشنامه، دستورالعمل و برگزاری جلسات متعدد، برای این قشر هویت و تعلقخاطر بسازیم. نتیجه اما اغلب با انتظارات فاصله دارد.
سیستم اداری با چارچوبهای متصلب خود، عاملیت جوان را به حاشیه میراند و او را صرفاً به چشم یک دریافتکننده منفعلِ برنامههای دولتی میبیند.وقتی از پشت میزهای مدیریت به میدان عمل – مثلاً در شلوغی و التهاب مرز خسروی – میرویم، معادلات کاملاً تغییر میکند.
اربعین نقطهای است که آن تعلقخاطرِ گمشده، بدون نیاز به هیچ دستورالعمل از بالا به پایینی بازتولید میشود. اینجا جوان احساس میکند چرخدندهای از یک سیستم بزرگتر و معنادار است. او در موکبها و مقرهای خدماتی، پذیرفته میشود، مسئولیت میپذیرد و مستقیماً روی واقعیت میدان تأثیر میگذارد.
الفبای روانشناسی اجتماعی و رفتارشناسی سازمانی میگوید انسان تا زمانی که احساس مفید بودن و عاملیت نکند، به هیچ ساختاری دل نمیبندد. این گردهمایی عظیم، دقیقاً همین عاملیت را به او برمیگرداند.در ساختار اداری، گشودن یک گره ساده نیازمند نامهنگاریهای طولانی و کسب تکلیف از سلسلهمراتب است.
15:09 - 19 مرداد 1405
1 واکنش
70 بازدید
5 پاسخ
@Mehdichavoshi4 روز پیشدر اربعین، هدف شفاف است، بروکراسی به حداقل رسیده و اعتماد متقابل در بالاترین سطح خود قرار دارد.تجربه کار در لایههای مختلف سیستم اداری و مواجهه مستقیم با مناسبات بوروکراتیک نشان میدهد تقلیل اربعین به یک مناسک مقطعی، یک خطای محاسباتی در نظام تصمیمگیری است.
@Mehdichavoshi4 روز پیشما با یک کارگاه فشرده از حکمرانی مشارکتی روبهرو هستیم که در آن، نظریههای علوم سیاسی درباره بسیج اجتماعی و سرمایه مدنی، به عملیاتیترین شکل ممکن پیادهسازی میشوند. سیاستگذار اگر به دنبال توسعه زیرساختها و تزریق خون تازه به رگهای مدیریت محلی و ملی است، باید این الگو را به دقت واکاوی کند.
@Mehdichavoshi4 روز پیشمسئله اصلی این نیست که چگونه جوانان را کنترل یا مدیریت کنیم؛ مسئله این است که چگونه میدانهایی واقعی برای کنشگری آنها بسازیم. انتقال این مدلِ مشارکتِ مبتنی بر اعتماد و معنا به سایر عرصههای اداره کشور، راهکاری عملی برای عبور از بنبستهای اجرایی است.
@Mehdichavoshi4 روز پیشنهادهای حاکمیتی باید از جایگاه متصدی مطلق خارج شوند و نقش تسهیلگر را برای این انرژی سازمانیافته ایفا کنند تا این احساس تعلق، به موتوری برای پیشبرد اهداف کلان توسعهای تبدیل شود.