ماجرای ضریحی که دست یک نقاش را شفا داد
دعوت به طراحی ضریح جدید حرم مطهر امام رضا (ع) برای استاد محمود فرشچیان، نه تنها آغازگر خلق اثری ماندگار در تاریخ هنر قدسی ایران شد، بلکه با کرامتی شگفت، دست آسیبدیدهٔ این نقاش برجسته را در آستانهٔ جراحی، شفا بخشید.
به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، طراحی ضریح حرم مطهر رضوی، یکی از افتخارآمیزترین پروژههای هنری در تاریخ معاصر ایران محسوب میشود که با نام استاد محمود فرشچیان، نقاش برجستهٔ مکتب اصفهان، گره خورده است.دعوت به طراحی ضریح جدید حرم مطهر امام رضا (ع) برای استاد محمود فرشچیان، نه تنها آغازگر خلق اثری ماندگار در تاریخ هنر قدسی ایران شد، بلکه با کرامتی شگفت، دست آسیب دیدهٔ این نقاش برجسته را در آستانهٔ جراحی، شفا بخشید؛ روایتی که در آن هنر و معنویت در هم میآمیزند و طراحی یک ضریح، به توفیقی بینظیر برای هنرمند تبدیل میشود.این گزارش به ابعاد مختلف این طراحی، از چگونگی آغاز کار تا تأثیرات معنوی آن بر زندگی هنرمند میپردازد.چگونگی آغاز پروژهحدود دو دهه پیش در سال ۱۳۷۲، تولیت وقت آستان قدس رضوی (مرحوم آقای طبسی) طی تماسی رسمی از استاد فرشچیان دعوت به عمل آورد تا طرح ضریح جدید را بر اساس ابعاد تاریخی ضریح قبلی (منسوب به دورهٔ شاه اسماعیل صفوی) طراحی کند. این دعوت در شرایطی صورت گرفت که استاد به دلیل حادثهای در آلمان، دچار آسیبدیدگی شدید در دست راست خود شده بود و پزشکان دورهی نقاهت ۶ ماهه با گچگیری را برای وی تجویز کرده بودند.واقعهٔ شفا و کرامت هنریبا وجود درد شدید و گُنگ بودن دست راست، استاد به محض قرار گرفتن در برابر کاغذهای بزرگ طراحی، کاملاً بدون درد قلم به دست گرفت. به گفته فرشچیان، وقتی این طرح و کاغذهای بزرگ و پهناوری که طرح ضریح روی آن هست را روی میز کارم پهن کردم، خدا گواه است که وقتی قلم را به دست گرفتم، کوچک ترین دردی احساس نکردم، طرح های ضریح را انجام دادم و دست راستم شفا پیدا کرد.
وی این رخداد را یک کرامت و شفای الهی دانسته و تأکید کرده است که از آن روز تا پایان عمر، نهتنها دردی در دست راست خود احساس نکرد، بلکه توانایی هنریاش نیز افزایش چشمگیری یافت. به اعتقاد ایشان، این توفیق، پاداش معنوی انجام این خدمت بود.مبانی فنی و ابعاد تاریخیپروژهٔ طراحی با رویکردی دقیق و علمی انجام شد؛ بهگونهای که ابعاد ضریح جدید کاملاً منطبق بر اندازههای ضریح پیشین و همچنین پلان قبر اصلی حضرت طراحی شد. این دقت نظر، نشاندهندهٔ پایبندی به سنت و اصالت معماری آستانهی رضوی است.نگاه فلسفی و معنوی طراحاستاد فرشچیان در گفتوگوهای خود، هدف از نقشپردازی بر روی ضریح را وسیلهای برای تقرب به خداوند و توجه زائر به اسماء و صفات الهی میدانست. به باور ایشان، هنر نگارگری در این بستر، کارکردی فراتر از زیباییشناسی دارد و به عنوان پلی میان زائر و معبود، حس خشوع و راز و نیاز را تشدید میکند.افتخارات بعدی و رویهٔ معنویشایان ذکر است که استاد فرشچیان بهپاس این توفیق، طراحی ضریح امام حسین(ع) و حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) را نیز پذیرفت و در تمامی این پروژههای عظیم، هیچ گونه دستمزد یا حقالزحمهای دریافت نکرد و این اقدامات را نوعی ادای دین و تشکر به پیشگاه اهلبیت (ع) میدانست.ماجرای طراحی ضریح امام رضا(ع) توسط استاد فرشچیان، تنها یک رخداد هنری نیست؛ بلکه روایتی از تلفیق خلاقیت، ارادت و کرامت است که نهتنها اثری ماندگار در حرم مطهر خلق کرد، بلکه خود هنرمند نیز از برکت آن به شفایی بینظیر دست یافت. این پروژه، الگویی ارزشمند برای نسبت میان هنر قدسی و عواطف معنوی در فرهنگ ایرانی-اسلامی به شمار میرود. #امام_رضا #استاد_فرشچیان #ضریح_امام_رضا #آستان_قدس 20:28 - 22 مرداد 1405