روایت نوجوانانی که در محله خود باران امید شدند
نوجوانانی که از حاشیه شهر کرمان نه، به گفته خودشان از قلب شهر برای همدردی با مردم غزه، طوفان سکوت در شهر راه انداختند؛ برای نوجوانان شهر خود نیز باران رحمت امید را برپا کردند، بارانی که ۸۰۰ نوجوان را به سمت آبادی سوق داد.
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمان، بعضا مرزربندیها در شهرها با بیان حاشیه شهر، میانه شهر و بالا شهر قدرت امید را از افراد میگیرد، آنها که در حاشیه شهر هستند به سمتوسویی از جنس ناامیدی میروند و خیال میکنند که باید یادشان برود که آنها هم میتوانند برای پیشرفت خود، شهر و کشورشان حرفها برای گفتن بزنند. حرفهایی از جنس امید و حرفهایی که در عمل ثابت میشود. گوشهای از شهر کرمان که شاید سالها قبل برخی آن را با نام حاشیه شهر میشناختند، این روزها نبضش از بسیاری از نقاط شهر بیشتر می زند. آن هم به همت نوجوانانی از محله حاشیه شهر نه، به گفته خودشان از قلب شهر.
حالا آوازهٔ کارهای این نوجوانان نهتنها در شهر به گوش می رسد؛ بلکه ایران و بهتر است بگوییم دنیا از جهاد این نوجوانان بهره برده و از کارهایشان لذت برده است. روزی در شهر طوفان سکوت به راه میاندازند تا دنیا بداند که کودکان مظلوم تنها نیستند و روزی در مکتب سلیمانی به میهمانان سردار شهرشان، درس عشقوررزی میدهند. نوجوانانی که حالا یک گروه شدهاند، گروهی با عضویتی چشمگیر؛ اما قصه این گروه پر است از ماجراهایی که شنیدنش از زبان خودشان صفای دیگری دارد. نماینده این گروه همانند بقیه اعضای این گروه یک نوجوان پر انرژی است که این گونه خود را معرفی می کند، من علیرضا اندوهجردی هستم از دیار کریمان ملک سلیمان، پایتخت جهان مقاومت جهان اسلام، نماینده نوجوانان کرمانی و خصوصا گروه نوجوانان مشکات از حاشیه شهر، نه قلب شهر کرمان. جایی که آنجا نبض جریان دارد. آنهم جریان حرکتهای عمومی مردم.
حکایت تشکیل این گروه آنچنان ساده نبود، اندوهجردی ادامه میدهد: ما داستان کوچکی بودیم که دیوان شد، در ۲۲ بهمن سال ۱۴۰۰، فقط ۵ نوجوان بودیم، ۵ نفری که تصمیم گرفتیم به جای گله از جامعه، برای محلهمان کاری کنیم.کارمان شاید ساده بود؛ اما بسیار حساس! دغدغه ما این شد که نگذاریم نوجوانهای محله، قربانی بیتوجهی و آسیبهای اجتماعی شوند. ما یاد دادیم نوجوانان فراموش نمیشوند/ ۸۰۰ نوجوان کرمانی مشکاتی شدند این گروه نوجوان با همراهی برخی از والدین به این مسیر هدایت شدند، وی افزود: اما کمکم، آن ۵ نفر شدند ده نر، ده نفر شدند یک گروه، گروه شد یک تیم، و تیم تبدیل شد به خانوادهای بزرگ. خانواده مشکات، خانوادهای که امروز بیش از ۳۰۰ عضو ثابت دارد که جان بر کف در حال کنشگری در جامعه هستند. اندوهجردی با اشاره به اینکه این اعضا، در ۲ واحد جداگانه، دختران و پسران، هر کدام نقشی ویژه در خانواده بزرگ مشکات دارند، بیان داشت: تا امروز، ما نزدیک به ۸۰۰ نوجوان را شناسایی کردهایم، نوجوانانی که هیچکس به سراغشان نرفته بود، نوجوانانی که جامعه گاهی فراموششان کرده بود، اما ما تصمیم گرفتیم هیچکدامشان تنها نمانند. همهشان در یک خانه جمع شوند که آن هم خانه امید بود.قصه خانه ای که مامن امید نوجوانان کرمانی شد اما برپایی «خانه امید» هم حکایتی شیرین دارد، حکایتی که میگویند همه نوجوانان و والدینشان از دل نیمه ویرانهای، با امید خانهای ساختند.
نماینده گروه نوجوانان مشکات بیان کرد: یک خانه در محله به ما داده شد؛ اما این خانه را که میدیدیم شباهتی با خانه زندگی نداشت. گویا بوتهها و درختها و ویرانی با آن قرابت بیشتری داشتند تا زندگی؛ اما ما گروه نوجوانان، خود آمده بودیم که بسازیم؛ پس دست به کار شدیم و خودمان بنایی کردیم و ساختیم و این شد خانهای که گرچه محقر است؛ اما وسعتش دلهای دریایی نوجوانان شهرمان است. حالا این گروه نوجوان برنامههای خود را در۷ کارگروه تخصصی فرهنگی، تربیتی، ورزش، رسانه، مقاومت، هیئت و تفریح ساماندهی کرده است.اندوهجردی با بیان اینکه این گروه از گروه سرود «آوای امید» تا فعالیتهای رسانهای با امکانات خیلی کم را انجام میدهد، ادامه داد: ما هیچ بودجهای نداریم؛ اما یک «سرمایه بیپایان» داریم: نوجوانان مؤمن و امیدوار.اما ورود به این گروه شرط و شروطی دارد وی گفت: در خانه امید، هیچکس ترد نمیشود. هیچکس قضاوت نمیشود. اینجا جایی است که نوجوان با هر ظاهر و پیشینهای، فقط کافی است یک چیز داشته باشد: دلِ روشن برای ساختن فردا.نماینده گروه مشکات افزود: خاص گزینی نکردیم و با تمام ظواهر با یک هدف برای اعتلای جمهوری اسلامی ایران چند سال تلاش و همت کردیم و هر عرصه فعالیت بخشی از هویت بزرگ ما است.وی تصریح کرد: در کارگروه فرهنگی، بچهها برنامهریزی میکنند، محتوا میسازند، برای ایام مذهبی طرح میدهند و عملیات انجام میدهند، کارگروه تربیتی، دغدغه تربیت دینی و اخلاقی نوجوانان را دارند. در ورزش، نوجوانان ورزشکار را شناسایی و تیمبندی کردیم که به جای تفریحات بیهوده به ورزش بپردازند.
وی ادامه داد: کارگروه رسانه، با گوشیهای ساده و لامپهای اتاقی که نورشان را قرض گرفتهایم، کارهای خلاقانه تولید میکند. در کارگروه مقاومت، نوجوانان یاد میگیرند که دفاع از حق و ایستادگی، فقط با اسلحه نیست؛ با فکر، قلم و رسانه هم میشود، مقاومت کرد.نماینده گروه مشکات گفت: در کارگروه هیئت، پسران ما هیئتی ساختهاند که بدون هیچ سیستم و حمایت، با جمعیتی پرشور برای تربیت نوجوان حسینی تلاش میکنند و هیئت دخترانه نائبة الزهرا، هویت دخترانه و تمام حسینی نوجوان را تقویت میکند و کارگروه تفریحی، لبخند را به چهرههایی برمیگرداند که مدتها است شادی واقعی را تجربه نکردهاند. همت بچههای شهید همت برای نشاندن قدری لبخند بر لبان کودکان روستاها و مناطق محروم بچههای مشکات، امید را فقط برای خود و محله شهید همت نخواستند، آنها سهم لبخندشان را با همه تقسیم میکنند. اندوهجردی گفت: ما فقط در محله نماندیم، دلهایمان بزرگتر از کوچههای همت بود. برای همین، اردوهای جهادی را هم راه انداختیم. رفتیم سراغ روستاها، مناطق محروم اطراف شهر، مدارسی که رنگ لبخند را فراموش کرده بودند. با دستان خالی؛ اما دلهایی پر از عشق، کتاب دادیم به بچهها، زمین بازی درست کردیم، و لبخند را به چهرههای خسته برگرداندیم.وی بیان داشت: نوجوانان مشکات یاد گرفتند، جهاد فقط در میدان جنگ نیست؛ گاهی جهاد؛ یعنی دست گرفتن یک کودک در روستا، تمیز کردن یک کلاس، یا ساختن یک دل شکسته. اردوهای جهادی برای ما فقط کار نبود، یک سبک زندگی بود.محدودیتها، بهانهای برای پایان قصه زیبای مشکات نشد
۲۱ MB
۴۵ MB
شاید گاهی برخی بیمهریها نسبت به این نوجوانان میشود؛ اما این نوجوانان پرانرژی باید شور و هیجان نوجوانی را هم تخلیه کنند و باید فکری برای رونق این گروه نوجوان کرد تا شکوفا شوند نه اینکه نهالشان که جوانه زده خشکیده شود، از مردم گرفته تا مسؤولان همه باید برای فراهم کردن مکان تفریح و هزینههای این نوجوانان فکری کنند. نماینده محله شهید همت ادامه داد: نوجوانان محله همت کرده و انقلابی بزرگ کردهاند و شعارمان این بود، بسازیم تا ساخته شویم، پلهای شدیم برای رسیدن صدای بچهها به بالا. برای اینکه بگوییم نوجوان هویت میخواهد و الحمدلله کمک کردیم که هویت به نوجوانان داده شود.وی ادامه داد: ما حتی وقتی تذکر گرفتیم، ادامه دادیم؛ وقتی دختران محله با چادر فوتبال بازی کردند، گفتیم این یعنی آزادی واقعی. وقتی پسران در هیئت خودجوششان روضه خواندند، گفتیم این یعنی ایمان واقعی.نوجوانان! اگر امید را نسازید، کسی برایتان نخواهد ساخت وی بیان داشت: ما بارها تذکر گرفتهایم؛ اما چاره چیست؟! ما باید صدای دختران محله میشدیم. باید صدای پسران درگیر آسیب میشدیم، ما از نوجوانانی حرف میزنیم که یاد گرفتند؛ اگر امید را نسازند، کسی برایشان نخواهد ساخت. یاد گرفتند برای ایران، برای محله، برای ایمانشان، بایستند، حتی اگر جیبشان خالی باشد.اندوهجردی تصریح کرد: اینجا نوجوانان یاد میگیرند که قهرمان شدن، از همین کوچهها شروع میشود. یاد میگیرند که وقتی دلشان روشن باشد، هیچ بنبستی معنا ندارد.وی ادامه داد: گروه نوجوانان مشکات، امروز فقط یک مجموعه نیست، یک جریان خودجوش مردمی است که از دل محله برخاسته و حالا برای آیندهی ایران میتپد.برای عدالت، برای تربیت، برای مقاومت، برای امید.
۵ MB
اندوهجردی بیان داشت: ما با دستان خالی شروع کردیم، اما با دلی پر از ایمان و عشق ادامه دادیم و امروز، اگر از ما بپرسند «مشکات یعنی چه؟» میگوییم: مشکات؛ یعنی نوجوانانی که خودشان را باور کردند؛ یعنی امیدی که از دل خاک برخاست؛ یعنی صدای نوجوانان محلهای که هیچکس باورشان نداشت، اما آنها ایمان داشتند که میشود، میشود با دست خالی، خانه امید ساخت.وی در پایان بیان داشت: حالمان خوب است و به قله نزدیک هستیم.وی افزود: مهم این است خانه امید محله به این سادگی ایجاد میشود، نوجوانانی که با دست خالی، خانه امید محله را ساختند، آنجا که سیمانش را خودشان ریختند، آب و برقش را با قلکهایشان پرداختند و روشناییاش را با دلشان تأمین کردند، بله اینجا مقر نوجوانان است، خانه امید محله.مردم و مسؤولان پر پرواز نوجوانان را فراهم کنند آری نوجوانان امید، شوری و شوقی فراوان دارند و باید برای رسیدن به اهدافشان بال پروازشان را مردم و مسؤولان فراهم کنند، باید در خانه پر از مهر و صفای امیدشان نشست و از دغدغه هایشان شنید و برای حل آن دغدغه ها تلاش کرد.یادمان نرود، نهال امید جوانه زده نوجوانان را با سردی رفتار و اعمالمان خشکیده نکنیم؛ بلکه برای به ثمر رسیدن آن، به فکر حل مشکلات آنها در همه عرصههای ورزشی، اردویی، رسانهای، مجوزی و غیره باشیم.یادمان باشد؛ برای به ثمر رسیدن میوههای رونق، تولید و شکوفایی کشور، امروز تبر به نهال امید، نوجوانانمان نزنیم؛ بلکه باران رحمتی باشیم برای شکوفایی آن ها به قصد سربلندی ایران.
19:00 - 2 آذر 1404