حضرت‌عيسى(ع): اگر اتاقى آتش بگيرد، آتش پيوسته از اتاقى به اتاق ديگر سرايت مى‌كند، مگر همان نخستين اتاق را از بيخ براندازند. اینگونه جايى براى آتش نخواهد ماند. چنين است ستمگرِ نخست، اگر جلو دستش گرفته شود، ديگر بعد از او پيشواى ستمگرى پيدا نخواهد شد كه ديگران از او پيروى كنند.[بحار الأنوار:14/308/17]
رقابت میان افراط گراها در اسرائیل!
دیروز انتخابات پارلمان یا کنست رژیم صهیونیستی با رقابت محوری میان دو عنصر افراطی یعنی بنیامین نتانیاهو و گادی آیزنکوت برگزار شد. همین که رقابت کنونی میان دو چهره راست صورت می پذیرد و جریان لیبرال تر موسوم به چپ، یک قطب محوری نیست، خود جای سوال دارد. ما با چه جامعه ای و چه حال و هوایی طرفیم که عملا دو چهره رادیکال با یکدیگر بر سر تصاحب قدرت رقابت می کنند؟! اندکی به اظهار نظرهای این دو نگاه کنیم وحشت سراپای ما را فرا می گیرد که چطور در نابود کردن غزه با یکدیگر رقابت می کنند! واقعا فرآیند طی شده در جامعه یهودی چه بوده که چنین گفتمانی می تواند طرفداران درخوری برای خود کسب کند؟ همه می دانیم که ساختار سیاسی در رژیم صهیونیستی، حزبی است لذا کسی می تواند دولت را تشکیل بدهد که عملا اکثریت مجلس120 نفره یعنی 61 نفر را با خود همراه سازد و بر اساس پیش بینی ها و نظرسنجی های انجام شده تا کنون، هیچ کدام از دو رقیب فعلا در این شرایط نیستند و این یعنی آینده انتخابات کنونی مقداری مبهم است و تا برگزاری مجدد آن، نتانیاهو بر قدرت باقی می ماند که فرصت بیشتری برای بازی با ورقه های منطقه را به او می دهد. این دو یا باید بتوانند با احزاب رقیب خود ائتلاف شکل بدهند یا انتخابات به دور دیگری کشیده می شود که به ضرر آیزنکوت است. همین که بعد از 38 سال انتخابات در زمان مقرر خود برگزار می شود به خاطر همین ساختار حزبی است که وقتی ائتلاف حامی نخست وزیر از اکثریت افتاده، مجبور به برگزاری مجدد انتخابات شده اند و این اتفاق خیلی پرتکرار بوده است بجز این دوره که نتانیاهو توانست خود را به چهار سال بکشاند!
اما برگردیم به سوالی که برای این یادداشت مهم بوده است. همین که اتحاد بنت و لاپید بعنوان چهره هایی که نگران تصویر اسرائیل در جهان هستند و معتقدند در ماجرای غزه تندروی و افراط صورت گرفته است مجموعا کمتر از 15 رای را به خود اختصاص می دهند و اگر دموکرات ها را هم بیافزاییم باز هم تعداد آنها به 25 نفر نخواهد رسید یعنی اشکنازی های اروپایی که روزگاری با ادعای حقوق بشر و آزادی های اروپایی رژیم را تاسیس کردند، اینک به حاشیه رفته اند و اساسا بنیان این ساختار جعلی سیاسی که با اشغال شروع شد نمی تواند بدون قتل و خونریزی نیز ادامه یابد! بر اساس آمارها، حدود سه چهارم نسل جوان اسرائیلی خود را راست می داند! یعنی عملا رژیم توانسته نسل جوان خود را قانع کند که باید با مشت آهنین به مواجهه فلسطینی ها برود! آنها اسلو را یک شکست برای جریان صلح طلب معرفی کرده اند و معتقدند که اعتراف به حقوق فلسطینی ها یک اشتباه استراتژیک است! حتی 7 اکتبر را نه بخاطر ظلم بیش از اندازه به فلسطینی ها که در افکار عمومی داخل رژیم بخاطر مدارا با آنان تصویر کرده اند و به همین خاطر است که جریان راست افراطی، با این ایجاد نگرانی، بدنه اجتماعی گسترده تری یافته است. از طرف دیگر افزایش جمعیت شرقی ها و البته مذهبی های موسوم به حریدی - بخاطر مذهبی تر بودن- و بالاتر بودن نرخ رشد جمعیتی ایشان به یک عنصر سیاسی بدل شده است و همین باعث شده که نسلی که امروز صاحب حق رای هست نیز به نقش آوری سیاسی خود معنا بدهد و عملا تا اطلاع ثانوی امیدی به رشد حزب کارگر یا جریان دموکرات و لیبرال برای تصدی قدرت نباشد!
اینکه دو وزیر تندروی مذهبی در کابینه نتانیاهو عملا به پاشنه آشیل او برای عدم عقب نشینی از غزه و تندروی رو به افزایش در مساله کرانه باختری و اسرا بدل شدند ناشی از افزایش سهم این جریانات از صندوق های رای بوده است. عملا گفتمان داخلی رژیم حتی در مساله صلح توسط راست گراها مصادره شده بدین معنا که آنان توانسته اند مساله مهم امنیت که در گروی صلحی پایدار هست را بجای تعامل در تقابل و بجای همزیستی در سرکوب و ابراز قدرت معنا کنند. آنچه که خیلی واضح در متنی که چند روز قبل تحت عنوان «سند دکترین امنیتی» منتشر شد عملا گفتمان امنیتی دفاعی را به پیش دستانه بدل کرده و تصریح می کند که هر تهدیدی را باید با پیش دستی منهدم کرد! این یعنی باید تمام تصویرهای تاریخی دفاعی از رژیم را عملا دور ریخت و به کشورهای منطقه حتی ترکیه و عربستان و پاکستان نیز گوشزد کرد که زین پس با یک رژیم جدید امنیتی در منطقه روبرو خواهید بود که شعار او همان است که برگمن در کتاب «برخیز و اول تو بکش» به ترورها محدودش کرده بود ولی حالا به سطح تقابل با کشورهای منطقه تسری یافته است! عملکرد کلی دولت های پیاپی رژیم در حوزه کرانه باختری و توسعه شهرک سازی ها با وجود مخالفت آشکار حامیان دو دولت یعنی اروپایی ها، نشان می دهد که روند کلی آنان همان اشغال کامل فلسطین است ولی جریان تندرو و باصطلاح معتدل فقط در میزان سرعت این اقدامات تفاوت ماهوی دارند! افراط گرایی، خصیصه ذاتی این رژیم خونریز بوده و هر روز هم در حال تقویت شدن است. این خطر برای مقدسات مسلمین در فلسطین تا همه کشورهای منطقه بالفعل و جدی و غیرقابل انکار شده است.
هر چند نتایج انتخابات کنونی و حذف نتانیاهو به هیچ وجه تغییری در سیاست های رژیم صهیونی ایجاد نخواهد کرد ولی برخی معتقدند قدرت ساماندهی و اجماع سازی او بیش از دیگران است و شاید همزمانی شکست احتمالی او و جمهوری خواهان در آمریکا بتواند نوعی رویکرد سیاسی جدید را در منطقه و جهان حاکم سازد. تقویت انزجار از رژیم که به برکت ایستادگی مردم غزه اتفاق افتاد در حال تبدیل شدن به یک رویکرد و تصمیم سیاسی در حامیان اصلی اسرائیل یعنی غرب و خصوصا آمریکاست که فقط در این حالت ممکن است اندکی از افراط درونی آن قابل کنترل باشد. راهبرد اصلی باید ایجاد بیداری در حقیقت غیرقابل انکار این رژیم کودک کش باشد و بس!
12:16 - 6 آبان 1405