به خیالت اگر آن ستونهای محکمِ چوبی وجود نداشته باشند، برای این آدمها و آن خانه ها اتفاقی می افتد؟ مادران و دختران بختیاری، مادرانِ صدها فرسخ کوچ در کوهستانند. مادرانِ پُشته های بارهای سنگین، مادرانی که اگر باردار باشند و تنها در کوهستان ، بندنافِ نوزادشان را با سنگ از خود جدا می کنند و اگر دختر باشد، نامش را می گذارند تنها، و به راهشان ادامه می دهند. مادرانِ بختیاری مادران صبرند. مادرانی که بردباری زاییده ی آنهاست. مادران بختیاری را از مهرِ نگاهشان بشناس. از دستانی که لا به لای پینه و تَرَکهای عمیقش رودی زلال جاریست. از چشمانی بشناس که یک راست و بی واسطه به قلبشان وصل است. مادران بختیاری را از گذشت و ایثارشان بشناس. در اینجا، سکینه بانو به ستونها تکیه نزده بود، بلکه ستونها به مادرانِ بختیاری تکیه کرده اند. باشند یا نباشند، مادران بختیاری ستونی استوار برای خانه و خانواده اند .زاگرس بختیاری. بهار ۹۵