اگر پیش از تغییر پوشش، تغییر نگرش رخ داده باشد، بله! اتفاقا از نظر زیست اقتصادی همان دختری که پوشش را کم کرده آینده ی روشنی دارد، در جامعه ای که عفتش را از دست داده باشد.تفاوت برخورد آقایان در ادارات و محیط های دولتی و حکومتی نسبت به خانم های باحجاب و شل حجاب را دیده ایم. اهمیتش برای کارفرمای بخش خصوصی را هم دیده ایم. سطح درک حضرتعالی مبتنی بر عرضه و تقاضای بدنهای مونث و مذکر را هم با توجه به پیشنهادتان در خصوص مازاد جنس مونث و پیشنهاد ازدواج بین المللی را هم دیده ایم!حجاب را می توان اجباری کرد و رصد کرد، جریمه کرد و... اما عفت را نه! حال آن که فقط جامعه ی عفیف است که آسیب های اجتماعی را کم می کند و درنهایت در راستای کاهش این آسیب ها به حجاب بیشتر رو می آورد.عفت پرورش می یابد در نگرش انسان ها، از دامن خانواده ها، تا انسان در روابط جنسیش از عرضه و تقاضای بدنش فراتر رود و به عرضه و تقاضای ابعاد گفتمانی بشری پا بگذارد.پروژه آزادسازی حجاب، سو استفاده ای است از عدم توسعه حیات عفیفانه در پرورش انسان ایرانی. در واقع همایش ها و تورم آیین نامه و قوانین و انتشارات غیرکاربردی را دیدند، وادادگی مفاهیم بنیادی مثل حیا و عفت را دیدند و به طمع افتادند...حالا برخی با مصلحت اندیشی سیاسی می گویند از این بگذریم! که نگذشتن حضرتعالی از گذشتن آنها بدتر است، چون نگذشتن شما هم راهکار نیست، و فقط ادای راهکار را در می آورد و صرفا موجب تشدید منازعات اجتماعی می گردد و...انجام کارهای اساسی جهت پرورش خانوادهی عفیف را هم به تعویق می اندازد.