من باز هم اینجا می نویسم و کم کم دیر زمانی است که دیگر حوصله دنبال کردن این موضوعات استقلال و پرسپولیسی نرخ ارز کم و یا زیاد را ندارم. در کوتاه مدت، تا زمانی که به نرخ رشد ۸ درصدی، آرامش اقتصادی، آرامش فکری مردم، و دور شدن تام و تمام از شرایط جنگی نرسیده ایم، آنچه آقای جبراییلی درباره ارز می گویند شرط لازم برای سقوط نکردن کشور است. کسانی که در صف مقابل قرار دارند، بدشان هم نمی آید که با اصلاحات گسترده قیمتی، کشور کله پا شود. اما این اصرار گسترده بر صیانت از ریال، تنها راهکاری احتیاطی برای عدم سقوط است و راهگشای اقتصاد ایران در طولانی مدت نیست. صیانت از ریال با ضرب و زور و جمع کردن ارز خصولتی ها و تراستی ها و همه و بعد کنترل تراکنش های مردم، نوعی حکومت نظامی اقتصادی محسوب می شه که هیچ وقت نمی تونه پایبند فرار سرمایه بشه. اینکه ما دلار رو دو دستی بگیریم تا ریال صیانت بشه، تنها زمانی معنا می ده که راه سو استفاده از ریال هم از طریق بانکهای خصوصی و رباخواری و غیره بسته بشه. وگرنه صیانت اخلاقی از ریال با مهار دلار در دراز مدت به عملی غیر اخلاقی تبدیل می شه. اینکه ما در مقابل جبهه دلار سنگر چینی کنیم اما عده ای در پشت جبهه با چاپ ریال، حق ما را بخورند. البته که اما در کوتاه مدت، سرنوشت ریال، نظام، و ایران به هم گره خورده. راه نجات اینه که اولا) در کوتاه مدت با دستفرمان کنترل نرخ ارز پیش بریم دوما) ابرپروژه ای ملی که متضمن چشم انداز امیدبخش برای ایران باشه و همه رشته ها و ظرفیت های مردم را به کار بگیره شروع کنیم تا انتظارات مردم و رضایت آنها از این باشه که ایران، جای زندگی خواهد بود. بعد، قدم های دیگری نیز در دل این قدم ها خواهد بود که مجال آن نیست و قبلا نیز ذکر کرده ام و السلام.
19:36 - 19 دی 1403