دوستان عزیزسلامبدون متهم کردن یکدیگر منطقی به آمار نگاه بیندازیم.تکلیف دولت در برنامه هفتم توسعه رسیدن به رشد ۸ درصدی است.الزامات رسیدن به این رشد با توجه به پروژه های متعدد که بدلیل نبود پول و بودجه عمرانی متوقف یا کند شده است چیست؟به گفته بسیاری از صاحب نظران برای رسیدن به این رشد و تحقق ایجاد ۱ میلیون شغل در سال نیاز به وجود ۲۰۰ میلیارد دلار غیر از منابع موجود است.۲۰۰ میلیارد دلار چه میزان پول است؟ارزش کل بورس ایران اندکی بیش از ۱۴۷ میلیارد دلارستارزش طلا و دلارهای خانگی هم در حدود ۸۰ میلیارد دلارخب صاحب نظران عزیز و دوستان حالا شما بفرمایید چگونه میتوان این اعداد را تامین کنیم.در حالیکه براساس گزارش سیستم رتبهبندی اعتباری بینالمللی و موسسه OECD (سازمان توسعه و همکاری اقتصادی)، رتبه ریسک اعتباری ایران ۷ از ۷ یعنی جزو کشورهای با ریسک بسیار بالا است و وقتی رتبه ریسک اعتباریمان ۷ از ۷ است، نهتنها جذب سرمایه نخواهیم داشت، بلکه فرار سرمایه رشد و سرعت خواهد یافت.و همچنین نمره ایران در شاخص«ریسک تجارت و سرمایهگذاری»را ۳۶ از ۱۰۰ اعلام شده است که بهمعنی رتبه سیزدهم کشور در میان ۱۸ همسایه منطقه خاورمیانه و افریقاست.چیزی که احتمالا همه قبول داریم این نکته است که شرایط مناسبی نداریم.تمام کنوانسیون های بین المللی هم همه بد هستند.راه حل بدهیماقتصاد مقاومتی خوب است پشتوانه مالی کجاست؟آستانه تحمل تورم بالا را چند سال دیگر داریم؟بجای موافقت یا مخالفت های ناآگاهانه و قربانی کردن منافع ملی بهتراست محاسبه کنیم که چه میخواهیم و چگونه میتوانیم بدست آوریم.