با این حال، این تفکیک به معنای گذشت از خطاهای آن‌ها نیست. ما با دولتی روبرو هستیم که از «استاندارد دوگانه» به عنوان یک ابزار سیاسی استفاده می‌کند:اگر کشوری دیگر به دنبال قدرت باشد، آن را «وحشت» می‌نامد؛ اما اگر خودشان در پی گسترش تسلط هسته‌ای باشند، آن را «امنیت جهانی» می‌خوانند!
بخش سوم: پارادوکس قدرت؛ تفکیک میان «دولت سلطه‌گر» و «ملت آگاه»وقتی از «آمریکا» سخن می‌گوییم، باید در مرز ظریف میان دو مفهوم حرکت کنیم: آیا منظور ما توده‌ی مردم آمریکا است یا ماشینی که در واشینگتن دی سی هدایت می‌شود؟
از هیروشیما تا تهران!!!
این مقاله، تلاشی است برای واکاوی یکی از مهم‌ترین پرسش‌های عصر ما؛ چرا برخی قدرت‌ها، استفاده از قدرت برای خود را «امنیت» و همان حق را برای دیگران «تهدید» می‌نامند.نمایش گزارش
باید صریح بود: آنچه امروز جهان را با «استاندارد دوگانه» مواجه کرده، نه ماهیت مردم آمریکا، بلکه ساختار صلب و استکباری دولتی است که در اتاق‌های تاریک قدرت، منافع خود را بر اصل صلح مقدم می‌دارد. این دولتی است که از میراث هیروشیما درس نگرفته، بلکه از آن برای تثبیت سلطه‌ی خود بر جهان الگوبرداری کرده است.
این «دولت»، همان کسی است که وقتی ایران به سوی استقلال علمی حرکت می‌کند، بلافاصله از واژه‌هایی چون «تهدید»، «امنیت» و «تکنولوژی حساس» استفاده می‌کند تا راه پیشرفت را بر ملت ایران ببندد. اما نکته‌ی کلیدی اینجاست: این رفتارهای تهاجم‌آمیز، بازتاب خواسته‌ی تمام مردم آمریکا نیست.
ما در سال‌های اخیر و در جریان جنگ اخیر شاهد بوده‌ایم که چگونه نسل‌های جوان و آگاه در دانشگاه‌ها و خیابان های ایالت های آمریکا، در برابر سیاست‌های جنگ‌طلبانه‌ی دولتشان ایستادگی کرده‌اند؛ آن‌ها که می‌دانند صلح، با تحریم دارو و کشتار و حمله به کشور ها به دست نمی‌آید.
20:10 - 15 مرداد 1405
1 واکنش
1026 بازدید
3 پاسخ
@Hamidalipour15 مرداد 1405این سیاست، نه بر پایه‌ی قانون است و نه بر پایه‌ی اخلاق؛ بلکه بر پایه‌ی یک منطق ساده است: «قانون برای شما، و قدرت برای ما.»
@Hamidalipour15 مرداد 1405این همان روحیه‌ای است که در سال ۱۹۴۵ در هیروشیما تجلی یافت و امروز در برابر حق مشروع ملت ایران برای دستیابی بیشتر به دانش هسته‌ای، در قالب تحریم‌ها، تهدیدها و جنگ خود را بازتعریف کرده است