اونوقت ما که بیزینس خارجی داریم یا آنلاین در دانشگاه های خارج کشور درس میخونیم چیکار کنیم؟موضوع بعدی اینکه بنظرتون معنی از دسترس خارج کردن، پاک کردن صورت مساله نیس؟ نباید به جای این کارا فکر راه چاره ای برای کنترل بود؟ خیلی از کشورا از جمله چین که تمام شبکه های اجتماعی و پلتفرمای امریکایی و اروپایی رو فیلتر کرده، قوانینی برای کنترل فضای مجازی وضع کرده که هیچکس جرات تخطی نداره، حتی من خارجی که از پلتفرما و شبکه های اجتماعیشون استفاده میکنم ملزم به رعایتشون هستم. مسئولین ما هم به جای پاک کردن صورت مساله یا رهاکردن فضای مجازی به شکل افسار گسیخته، باید تدابیر دیگری بیاندیشند برای کنترل و قانونمند شدن استفاده مردم. حداقل ترین کنترل اینه که برای فعالیت سلبریتیا قانون تعریف کنن، برای اینفلوئنسرا و بلاگرا، مردم عادی و حتی انواع کسب و کار ها. یکی از قوانین خوب چین مثلا اینه که کسی اجازه نداره در مورد موضوعاتی که در حیطه تخصصش نیس در فضای مجازی محتوا تولید کنه. اگه کسی از هوش مصنوعی در تولید محتواش استفاده کرده حتما باید ذکر بشه تا باعث فریب مردم نشه و خیلی چیزای دیگه که بسیار مهمترن و در نهایت نظارت. مورد بعد اینکه شبکه های اجتماعی برای زیر ۱۸ سال باید ممنوع بشه. قوانین با کنترل و نظارت جدی، برای اینترنت داخلی و خارجی هر دو ضروریه اما از دسترس خارج کردن برای عموم مردم کار غلطیه