انقلاب اسلامی گسست کامل از پارادایم ژاندارمی بود. برای نخستین بار در تاریخ مدرن ایران، قدرت منطقهای نه در تانکها و جنگندههای آمریکایی که در مقاومت تعریف شد.
اثرات این قدرت در سفره های مردم چیست؟در رفاه اجتماعی و بهره مندی ملت ایران از منابع، ثروت و فرصت های ملی شان چیست؟قطعاً که توان نظامی و تعیین مرزهای امنیتی، لازمه حراست و حفاظت از داشته هاست،اما آیا بمثابه توجه و تمرکز بر پیشرفت های نظامی، در بسترهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، ملی و... پیشرفت و دستاورد متناسب داشتیم؟!تمام این پاسخ ها به تعریف ما از قدرت باز می گرددبسترهای قدرت اعم از اقتصادی، فرهنگی-اجتماعی، علمی و نظامی باید تضمینی برای ارتقاء منزلت جامعه ایران باشد.ما تنها مسئولیت یک ایدئولوژی را نداریم که تعریف مان را نسبت به حراست از آن تعیین کنیم.پس با توجه به واقعیت ها، برای تثبیت قدرت به معنای واقعی آن، نیازمند مجاهدت، برنامه ریزی، اصلاح رویه های غلط و مدیریت جامعی هستیم که احساس قدرت در تمام لایه های جامعه نمود پیدا کندکه به امید خداوند، همت مسئولان و ملت عزیزمان باید برای تحقق این هدف ارزشمند و تمدن ساز، تلاش مضاعف داشته باشیم...