وحدتِ ساحات؛ عصرِ جهانیشدنِ مقاومت
ما سالهاست در بندخطوطِ خیالی روی نقشههاتعریف شدهایم؛اماحقیقتِ جاری در جهان،روایتی فراتر ازاین مرزهای قراردادی دارد.امروز،«ایدهی مقاومت»دیگر نه یک ائتلاف دیپلماتیکِ محدود،ونه یک سیاست دولتیِ صرف است.ما درحالِ گذر ازعصرِ«کشور-ملتها»به عصرِ«وحدتِ ساحات»هستیم؛جاییکه جغرافیایِ مقاومت،
نه درمختصات جغرافیایی،بلکه در مختصاتِ قلوبِ آزادگان جای دارد.مکتبی که امام خمینی(ره)با دم مسیحایی خود درجهان دمید و در منظومهی فکری و عملی حضرت آیتالله خامنهای به بلوغِ تمدنی رسید،اکنون معلمِ تمام آزادگان جهان است.فرقی نمیکند درصنعا یا بیروت،در تهران یا دمشق،در بحرین باشی یا هر نقطهی دیگری
از این کرهی خاکی؛وقتی «ایدهی مقاومت» در جانت رسوخ کرد،مرزها فرو میریزند.امروز ما شاهدیم که چگونه این پارادایمِ جدید،مرزهایِ قراردادی را به سخره گرفته است.این همگراییِ قلوب،تصادفی نیست.این دقیقاً همان«ساختِ زیربنایِ ظهور»است که باید رخ میداد.بشریت در حالِ مشقِ «اتحاد» است؛
اتحادی که پرچمِ آن در دستِ خیلِ شهدایی است که در این راه جان دادهاند،تا در نهایت نوبت به دستِ مبارکِ صاحبالزمان (عج) برسد.ما محصور نیستیم.پ«وحدتِ ساحات»،آخرین مرحلهی آمادگی برای طلوع است؛جایی که همه چیز،فقط برای یک هدف «منقطع» و «متمرکز» شده است:ظهورِ منجیِ موعود.
00:31 - 8 اردیبهشت 1405