در یکی از خیابانهای قدیمی و اصلی شیراز (وصال شمالی) و احیانا دیگر نقاط ایران با صحنه تعطیلی صدها بلکه هزاران ملک تجاری روبرو میشوید که سال هاست تعطیل هستند. وقتی جزییات و علت را جویا شدم علت ۷۰ درصد آنها اختلافات ناشی از قوانین قدیمی و دقیانوسی مالک و سرقفلی بود ۳۰ درصد را هم مشکلات و اختلافات ورثه و سایر شامل میشد. چند نکته: ۱ چرا مجلس و دولت و قوه قضاییه با کار کارشناسی و اصلاح قوانین الزامی برای حل سریع اختلافات در مدت معین را نمیدهند و مالک و صاحب سرقفلی دایما باید بر سر جزییترین مسایل با هم به مشکل بخورند و سرمایهها راکد بیفتد. ؟ ۲ چرا با اصلاح قانون و دادن اولویت برای خرید مالکیت توسط صاحب سرقفلی با نرخ مشخص و در مدت معین پس از درخواست یکی از طرفین به این دعواها پایان نمیدهد. ۳ چرا با اصلاح قانون این املاک را وارد چرخه املاک تجاری و افزایش عرضه نمیکنند تا قیمت اجاره و ملک پایین بیاید. ؟ ۴ چرا با خرید مالکیت و سرقفلی توسط یک نفر به گسترش کسب و کارها و افزایش اشتغال کمک نمیشود. ؟ ۵ چرا صاحب سرقفلی برای تامین رزق خود باید به دولت و اداره مالیات و بیمه شهرداری و. . جدا و مالک هم جدا سروکله بزند و این گونه دیگر انگیزهای برای گسترش شغلی میماند. ۶ چرا اجازه بستن ملک تجاری که محل کسب و کار است را برای مدت طولانی به ورثه میدهند و احتمالا کسی که حقوقی دارد باید از نان خوردن بیافتد تا گاها بعد از سالها حقیقت مشخص شود. آیا راه بهتری نیست؟ ۶چرا با ارسال یک لایحه کارشناسی شده جهت دعواهای خواهر و برادری سر ارث و میراث پایان نمیگذارند تا اگر پس از مدت معینی به توافق نرسیدند دولت یا قوه قضاییه خودش به آنها فراخوان دهد و مشکل را تعیین تکلیف کند. شاید نمیخواهند رویشان در روی هم باز شود. واقعا نمیفهمم.